بسیاری از افراد به امید بهبود سیستم ایمنی، کاهش خطر ابتلا به سرطان، یا تقویت مو، پوست و ناخنهای خود از طریق آنتیاکسیدان و اثرات بالقوه ضدپیری این ویتامین، مکملهای ویتامین E مصرف میکنند. بااین حال، مکملهای ویتامین E غیرضروری هستند و سود کمی دارند، مگر اینکه کمبود ویتامین داشته باشید. افرادی که رژیمهای غذایی کمچرب دارند یا آنهایی که دارای اختلالاتی هستند که بر توانایی آنها در هضم و جذب چربی تأثیر میگذارد، مانند بیماری کرون یا فیبروز کیستیک، ممکن است در معرض افزایش خطر کمبود ویتامین E باشند.
کمبود ویتامین E در افراد سالم غیرمعمول است، زیرا اکثر افراد این ویتامین را بهاندازۀ کافی از رژیم غذایی خود دریافت میکنند. طبق گفتۀ مؤسسۀ ملی بهداشت امریکا، مصرف روزانۀ کافی ویتامین E میتواند به شرح زیر باشد که لازم است قبل از استفاده نظر پزشک را نیز جوایا شد.
علائم و نشانههای کمبود
سطوح پایین ویتامین E میتواند منجر به موارد زیر شود:
_ ضعف عضلانی: ویتامین E برای سیستم عصبی مرکزی ضروری است. این ویتامین یکی از آنتیاکسیدانهای اصلی بدن است و کمبود آن منجر به استرس اکسیداتیو میشود که میتواند منجر به ضعف عضلانی شود.
_ مشکلات هماهنگی و راه رفتن: کمبود میتواند باعث شود نورونهای خاصی بهنام نورونهای پورکنژ شکسته شوند و به توانایی آنها در انتقال سیگنال آسیب برساند.
_ بیحسی و سوزنسوزن شدن: آسیب به رشتههای عصبی میتواند از انتقال صحیح سیگنالها توسط اعصاب جلوگیری کرده و در نتیجه این احساسات را ایجاد کند که به آن نوروپاتی محیطی نیز میگویند.
_ زوال بینایی (آنچه در مورد کاهش بینایی باید بدانید): کمبود ویتامین E میتواند گیرندههای نور در شبکیه و سایر سلولهای چشم را ضعیف کند. این امر به مرور زمان منجر به از دست دادن بینایی میشود.
_ مشکلات سیستم ایمنی: برخی تحقیقات نشان میدهد که کمبود ویتامین E میتواند سلولهای ایمنی را مهار کند. افراد مسن ممکن است بهویژه در معرض خطر باشند.
ضعف عضلانی و مشکلات در هماهنگی از علائم عصبی است که نشاندهندۀ آسیب به سیستم عصبی مرکزی و محیطی است. سیستم محیطی شبکهای از اعصاب است که فراتر از مغز و نخاع قرار دارد. نورونها پیامها را به سراسر بدن منتقل میکنند. سیستم عصبی مرکزی بین مغز و نخاع ارتباط برقرار میکند. غلاف نورونها بیشتر از چربی تشکیل شده است. وقتی بدن ویتامین E خیلی کمی داشته باشد، حاوی آنتیاکسیدانهای کمتری است که از این چربیها محافظت میکند و عملکرد سیستم عصبی از بین میرود.
علل کمبود ویتامین E
ژنتیک: کمبود ویتامین E اغلب در خانوادهها رخ میدهد. داشتن اطلاعات کافی در مورد سابقه خانوادگی میتواند تشخیص برخی بیماریهای نادر و ارثی را آسانتر کند. دو مورد از این بیماریها، ابالیپوپروتئینمی مادرزادی و کمبود ویتامین E جداشدۀ خانوادگی، مزمن هستند و منجر به سطوح بسیار پایین ویتامین E میشوند.
شرایط پزشکی: کمبود ویتامین E همچنین میتواند ناشی از بیماریهایی باشد که جذب چربی را به شدت کاهش میدهد. زیرا بدن برای جذب صحیح ویتامین E به چربی نیاز دارد. برخی از این بیماریها عبارتاند از:
_ پانکراتیت مزمن
_ بیماری سلیاک
_ بیماری کلستاتیک کبد
_ فیبروز سیستیک
این کمبود همچنین در نوزادان و نوزادانی که نارس به دنیا آمدهاند که وزن کمتری دارند و چربی کمتری دارند، نیز شایع است. نوزادان نارس در معرض خطر خاصی هستند، زیرا دستگاه گوارش نابالغ میتواند در جذب چربی و ویتامین E اختلال ایجاد کند. کمبود ویتامین E در این نوزادان نیز میتواند منجر به کمخونی همولیتیک شود که گلبولهای قرمز را از بین میبرد.
از چهاردهسالگی، افراد به 15 میلیگرم ویتامین E در روز نیاز دارند، اگرچه کسانی که در دوران شیردهی هستند، حدود 19 میلیگرم ویتامین E نیاز دارند. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه ویتامین E اضافی فوایدی برای بدن دارد، بهدست نیامده است. علاوه بر این، مصرف دوزهای بالا میتواند مضر باشد. قبل از مصرف هر مکمل جدید، فرد باید همیشه با پزشک مشورت کند.
مصرف بیش از حد ویتامین E بر پایۀ مواد غذایی بعید است. بااین حال، مصرف بیش از حد ویتامین E از طریق مکملها امکانپذیر است و این میتواند منجر به عوارض منفی شود و به سلامتی شما آسیب برساند. بهعنوان مثال، مطالعات نشان دادهاند که مکملهای ویتامین E ممکن است خطر ابتلا به سرطان پروستات را در مردان سالم افزایش دهد. مکملهای ویتامین E با دوز بالا همچنین ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهند. طبق گفتۀ مؤسسۀ ملی بهداشت امریکا (NIH)، بیشترین سطح قابلتحمل مصرف (UL) برای ویتامین E مکمل در حال حاضر 1000 میلیگرم در روز تعیین شده است. بااین حال، نگرانیهای سلامتی - از جمله خطر احتمالی افزایش مرگومیر - با دوزهای بسیار کمتر از UL مرتبط است. بنابراین، بهطور کلی نباید مکمل ویتامین E را مصرف کنید، مگر اینکه یک متخصص مراقبتهای بهداشتی واجد شرایط آن را توصیه کرده و میزان مصرف شما را کنترل کند. به خاطر داشته باشید که دوزهای موجود در مکملهای ویتامین E بهطور قابلتوجهی متفاوت است و برخی از آنها بسیار بیشتر از نیاز روزانۀ فرد سالم است. بنابراین، حتماً برچسب مکملهای ویتامین را بهدقت بررسی کنید.
سمیت ویتامین E چیست؟
سمیت ویتامین E زمانی است که مقدار بیش از حد ویتامین E در بدن شما انباشته شده و باعث عوارض سلامتی میشود. ویتامین E یک ویتامین محلول در چربی است که بهعنوان آنتیاکسیدان عمل میکند. ممکن است خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، سرطانهای خاص، مشکلات بینایی و اختلالات مغزی را کاهش دهد. یکی از عملکردهای کلیدی آن گشاد نگه داشتن رگهای خونی و جلوگیری از تشکیل لخته در رگهای خونی است. مقدار روزانه (DV) ویتامین E 15 میلیگرم در روز است. با توجه به اینکه ویتامینهای محلول در چربی در چربی ذخیره میشوند، میتوانند در چربی بدن شما تجمع کنند، بهخصوص اگر مقادیر بیش از حد آن را از طریق رژیم غذایی یا مکملها مصرف کنید.
درمان و پیشگیری از سمیت
درمان مسمومیت جزئی ویتامین E شامل قطع مصرف مکمل ویتامین E است، اما عوارض جدیتر ممکن است نیاز به مداخلۀ پزشکی داشته باشد. بهترین راه برای جلوگیری از مسمومیت با ویتامین E این است که میزان مصرف روزانۀ ویتامین E را - چه از مکملها و چه از غذاها - زیر UL 1000 میلیگرم در روز نگه دارید. بعید است که مصرف بیش از حد در نتیجۀ خوردن غذاهای غنی از ویتامین E بهتنهایی اتفاق بیفتد. پس بهتر است تلاش کنید تا نیاز روزانۀ بدن خود را با استفاده از مواد غذایی حاوی این ویتامین تأمین کنید.
«ویتامین ای، مزایا، مضرات و نقش بادام در تأمین نیاز روزانۀ آن»، وبلاگ پرفیرو، ۲ شهریور ۱۴۰۴
