
سلام رفقا
خوبین؟!
خوشین؟!
ایام شهادت آقا جان حسین ابن علی علیه السلام رو بهتون تسلیت میگم.
چند روزی هست که حال خوشی ندارم و خیلی به لحاظ روحی گرفته و غم زدهام. خواستم امشب از درد و رنج و گرفتاری و حال خراب بنویسم اما راستش دیدم خیلی دلایل بیشتری وجود داره برای حال خوب. این همه نعمت بهمون داده شده بدون اینکه اجباری بهمون باشه که حتما باید شکرش رو به جا بیاریم. البته توصیه شده ولی مثل نماز واجب نیست. البته واجبهها ولی خوب منظورم من از واجب، واجبی مثل نماز و روزه است.
خیلی نعمته ها وجود داره که ما از اون نعمتها بی خبریم. مثل طفلی که به دنیا اومده و از نعمت تنفس و ضربان قلب و مکیدن گرفته تا خیلی از نعمتهای دیگه که از هیچ کدومشون خبر نداره.
متاسفانه ما از وجود خیلی از نعمتها تا روز آخر زندگیمون بی خبر خواهیم بود. چون بینا و بصیر نیستیم و با نبودن اون نعمت امتحان نشدیم و نمی شیم و واقعا چقدر باید دلمون به حال اول مظلوم عالم باید بسوزه.
اول مظلوم عالم کیه؟ خوب معلومه خدا. اوست که همه چیز به ما عنایت کرده. بدون چشم داشت. اصلا گیرم که چشم داشتی هم داشته باشه. مگر ما از عهدهی وظایفی که ایشان بر شانه ی ما گذاشته و یا می گذارد خواهیم آمد؟
رفقا!
میایین زیر این نوشته چند تا نعمتی که خدا بهتون داده رو بنویسید و شکر کنید؟ حتی شکر زبانی.
رفقا!
همین جسمی که از بیشمار اعضاء تشکیل شده، همین اعضاء تشکیل شده از میلیاردها سلول که هر کدام از این سلولها اگه کارشون رو به درستی انجام ندن، دچار بیماری میشیم. پس فی المجلس میبینید که چقدر شکر بدهکاریم که نمیتونیم به جا بیاریم؟
تا برسه به نعمت های دیگه.
راستش علت دیگه ای که موجب شد نتونم از غم و درد و رنجم بنویسم مصائبی هست که به اهل بیت پیامبر در این ماه وارد شده است. وقتی میشینم حساب و کتاب میکنم، هیچ رقمه قابل صحبت نیست چه برسه به قیاس.
رفقا شکر کنیم.
بیایید شکر کنیم به خاطر داشتن نعمت خود خدا.
شکر کنیم بخاطر داشتن نعمت پیامبر اعظم.
شکر کنیم بخاطر داشتن نعمت امام رضا علیه السلام که دستشون رو سرمونه.
شکر کنیم بخاطر داشتن آقا امام زمان علیه اسلام.
شکر کنیم که بسیاری از اتفاقات ناگوار میتونست در زندگیمون بیفته و به علل مختلف نیفتاده.و ما چون نفهمیدیم به الطبع شکرش رو هم به جا نیاوردیم.
شکر کنیم بخاطر داشتن این رهبر حکیم و فرزانه.
بخاطر داشتن پدر و مادر و همهی نعمتهای خدا.

رفقا تو زندگی خیلی زبان به شکر داشته باشید که نعمتها براتون بیشتر بشه. میدونین چرا؟! پایینترین سطح از علتش اینه که مثلا اگه شما به بچهتون خیلی لطف داشته باشید و براش کاری انجام بدید و اون بچه زبان تشکر نداشته باشه چقدر بهتون سخت میاد؟ حالا اگه زبان شکر داشته باشه چقدر براتون روحیه بخشه و زحمات دیگه رو بیشتر و قوت قلب بیشتری انجام میدین؟ هر چند که ما صاحبان اصلی اون نعمت نیستیم و اون نعمات مخلوق خداست ولی به هر حال برای فرزندانمون تلاش میکنیم.
مثلا این گل رو ببینید!

شاید فکر کنید این گل مصنوعیه و یا توسط هوش مصنوعی درست شده. اما این گل طبیعیه و در ژاپن رویش میکنه.
خدایی که گل به این زیبایی خلق میکنه، پس خودش خیلی زیبا و لطیف و رحمان و رحیمه. نه؟!
تو این شب های عزیز التماس دعا و التماس تفکر.