زنده بودن همیشه به تپیدن قلب نیست...
گاهی وقتا، حس زنده بودن از یه چیزای کوچیک میاد؛
مثلاً وقتی یکی به حرفهام با دقت گوش میده،
وقتی عادتهای خاصم رو بلده
و به جای قضاوت، با لبخند نگام میکنه.
وقتی یهدفعه بیدلیل میپرسه:
«امروز چطوری بودی؟ خوش گذشت؟»
اونوقته که انگار یه گوشه از دنیا
واقعاً صدام رو شنیده...
و دلم، یه نفسِ راحت میکشه.