سید علی حسینی خامنهای (تولد: ۱۳۱۸ش) مشهور به آیتالله خامنهای، دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران و از مراجع تقلید شیعه است. وی پیش از انقلاب اسلامی ایران در مبارزه با حکومت پهلوی فعال بود و به دلیل فعالیتهای انقلابی مدتی را در زندان و تبعید گذراند. پس از انقلاب، مسئولیتهای متعددی از جمله دو دوره ریاستجمهوری (۱۳۶۰-۱۳۶۸ش)، نمایندگی مجلس شورای اسلامی و امامت جمعه تهران را بر عهده داشت و در سال ۱۳۶۸ش به رهبری جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد.
آیتالله خامنهای دیدگاههای فقهی و سیاسی مشخصی دارد؛ از جمله تحریم قمهزنی، حرمت توهین به مقدسات اهلسنت و منع استفاده از سلاح هستهای، حمایت از جبهه مقاومت، مقابله با تهاجم فرهنگی، تأکید بر اقتصاد مقاومتی و راهحل مسئله فلسطین از طریق همهپرسی. وی جهاد را فراتر از عرصه نظامی دانسته و بر ضرورت جهاد تبیین تأکید دارد.
وی به ادبیات و تاریخ معاصر علاقهمند است و با تخلص امین شعر میسراید. آثار وی شامل طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، انسان ۲۵۰ ساله، غِنا و فلسطین است. تحصیل علوم دینی را از کودکی آغاز کرد، در حوزههای مشهد، نجف و قم به تحصیل و تدریس پرداخت و نزد اساتیدی چون امام خمینی و علامه طباطبایی شاگردی کرد.
آیتالله خامنهای طی رهبری خود، پیامهای سالانه به حج ارسال کرده، بر حمایت از وحدت مسلمانان، تقویت محور مقاومت، هدایت سیاستهای خارجی و نظامی ایران، ایجاد و حمایت از مؤسسات پژوهشی و آموزشی حوزوی و ترویج فرهنگ اسلامی تأکید داشته است. او همچنین نامگذاری سالهای شمسی و صدور بیانیه گام دوم انقلاب را برای ترسیم مسیر آینده نظام اسلامی انجام داده است.
