در 25 کیلومتری شرق قزوین، حوالی حصارخروان بنایی با گنبدی لاجوردی خودنمایی میکند، درب آن بسته است و هیچ نشانهای از هویت شخصیت خفته در آن بنا وجود ندارد، باید دست به دامان افراد محلی شوی تا بگویند اینجا امامزاده بیغیرت است و ادلهشان بر این نام شگرف، قتل پدر توسط پسر است.
خرافات بسیاری در مورد این بنا وجود دارد، عدهای دیگر روایت میکنند که روزگاری دزدان شبانه به این محل حمله کردند و اموالش را به غارت بردند، زان پس لقب بیغیرت بر آن نهادند و گفتند امامزادهای که از مال خودش نمیتواند حفاظت کند، حاجات ما را روا خواهد کرد؟
هنگامی که مجاهد مشروطه بیغیرت لقب میگیرد!
از این خرافات و القاب عجیب که بگذریم، مهمترین نکته آن است که امامزادهای در کار نیست! محل یادشده آرامگاه میرزاحسن شیخ الاسلام یا رییس المجاهدین از پیشگامان جنبش مشروطه میباشد. میرزا حسن در ۱۲۴۵ هجری خورشیدی متولد شد، پدرش میرزا مسعود از علمای قزوین بود و از جانب ناصرالدین شاه، شیخ الاسلام لقب گرفت؛ برخلاف پسر که مبارزه در راه مشروطه را در کارنامه خود داشت، پدر مخالف سرسخت مشروطه بود و بر ضد مشروطه خطبههایی خوانده است. میرزا حسن با تشکیل انجمن مجاهدین قزوین، مشروطهخواهان را گرد هم جمع کرد و در هنگامه مخالفت محمدعلی شاه با مشروطه، به همراه شماری از سواران مسلح در دفاع از مشروطه به جانب تهران رفت و طی همین رویداد او را رییس المجاهدین نامیدند.
چندی بعد محمدعلی شاه مجلس را به توپ بست و مشروطهخواهان مورد پیگرد قرار گرفتند، میرزا حسن به استانبول گریخت و اندکی بعد مخفیانه به کشور بازگشت. پس از اینکه مشروطهخواهان رشت را فتح کردند و به قزوین رسیدند، رییس المجاهدین و دیگر مشروطهخواهان به آنان پیوستند و کنترل شهر را به دست گرفتند. در همین حین میرزا مسعود به دست مشروطهخواهان کشته شد، شایع گشت قتل پدر به تحریک پسر رخ داده است که البته این اتهام هرگز اثبات نگشت. میرزا حسن در سال ۱۲۹۸ درگذشت و مشروطهخواهان مقبرهای به رسم یادبود بر مزارش ساختند. میرزا حسن مردی ظلمستیز و مردمدوست بود و به ساختن تأسیسات عامالمنفعه همت میگماشت، وی مجاهدات بیشمار در دفاع از مشروطه و آزادی خواهی را در کارنامه خویش دارد. با این همه، مجاهد مشروطه خواه را بیغیرت لقب دادند و ما نزدیک به یک قرن، جاهلانه بر این تحریف تاریخی تاکید داریم! نکتهی دیگر اطلاق عنوان امامزاده به این محل است که نمی توان هیچ منطقی بر این ادعا پیدا کرد، مگر هرکجا که مزار و گنبدی داشت امامزاده است؟!
پ.ن: این نوشتار بعدا در روزنامه ولایت منتشر گردید.
