انسان از گذشته تا به حال تلاشهای بسیاری در جهت پیشرفت در علوم مختلف از جمله پزشکی کرده است. اما پزشکی به علت حساسیت بالای آن و عدم دسترسی به فضای آزمایشگاهی مناسب برای رسیدن به نتیجه مطلوب، همیشه با دشواریهایی روبرو بوده است. پیش از اختراع گوشی پزشکی، بشرهیچ وسیله ای نداشت تا با آن بتواند صدای درون بدن را گوش بدهد و آناتومی و نوع صداهای اعضایی چون قلب را بهتر بشناسد.
جالب است بدانید که گوشی پزشکی برای اولین بار در سال 1816 و در فرانسه اختراع شد. پیش از آن پزشکان برای شنیدن صدای قلب گوش خود را بر روی سینه ای بیمار می گذاشتند، روزی یکی از پزشکان به نام رنه لاینک وقتی میخواست به صدای سینه یک زن گوش دهد، با توجه به فرهنگی که در آن رشد کرده بود حس شرم زدگی کرد، لذا تصمیم گرفت تا وسیلهای برای تسهیل این امر بسازد. وسیله ای که به دنبال این اتفاق اختراع شد، خود به نوعی موجب متمرکز شدن صداهای دریافتی و تقویت آن ها می شد. این وسیله ظاهری شیپور مانند داشت و جنس اولیه آن چوبی بوده و ظاهری کاملا متفاوت از ظاهر گوشی های امروزی داشت. سخت و صلب بودن و عدم انعطاف کافی از مواردی بودند که دامنه استفاده از این گوشی های ابتدایی را محدود می کردند. با گذشت زمان و پیشرفت در علوم، علم پزشکی هم از این پیشرفت جا نماند و اولین گوشی پزشکی هایی که یک لوله واسط انعطاف پذیر داشتند در سال 1840 تولید شدند.
یکی از اتفاقات جالبی که در سال 1851 برای گوشی های پزشکی افتاد، ایده استفاده از هر دو گوش در سمع صداها بود. با این تغییر، میزان صداهای دریافتی بیشتر شده و معاینات شکلی دقیق تر به خود گرفتند. پس از این طراحی کاربردی، باقی افراد تلاش کردند تا نواقص این مدل را برطرف کنند. در سال 1960 دکتر لیتمن، پژوهشگر قلب توانست با انجام تغییراتی در گوشی پزشکی ویژگی های صوتی و آکوستیکی آن را تقویت کند. نام لیتمن امروزه در این صنعت بسیار پرآوازه است.
نکته جالب توجه این است که این پیشرفت ها تا به امروز ادامه داشته و تغییرات بسیاری در جزییات آن انجام گرفته است اما ساختار اولیه و پایه های آن ، آنچنان دستخوش تغییر نشده است. تا جایی که امروزه گوشیهای موسوم به گوشی هوشمند پزشکی در بازار وجود دارند که به دارندگان این گوشی علاوه بر کیفیت و شدت و وضوح صدای فوق العاده، امکان مقایسه و تحلیل صدا با توجه به اطلاعاتی که قبلا در آن بارگذاری شده است را میدهد. و در آخر شاید تمام این پیشرفت ها را مدیون اولین گام های اساسی باشیم که دکتر لیتمن در این عرصه برداشت، درست مانند گام های هنری فورد در صنعت خودرو سازی که موجب شد ما امروزه شاهد محصولات کمپانی هایی چون تسلا باشیم...
با آنکه تصور می شود گوشی های پزشکی همگی یک کار مشترک انجام میدهند، اما انواع مختلفی دارند که کاربر می تواند متناسب با نوع استفاده و نیاز و همچین سطح تخصص خود، یکی از این انواع را انتخاب کند. حیطه کاربری گوشی های پزشکی گسترده است اما این نکته را در نظر داشته باشید که اغلب از این ابزار پرکاربرد و متداول به عنوان یک ابزار عمومی برای غربال گری و یا تشخیص اولیه استفاده می کنند. در ادامه این مقاله می خواهیم تا بیشتر درباره انواع گوشی های پزشکی بدانیم. پیش از شروع این مطلب را یادآور شویم که در حالت کلی، گوشی های پزشکی یا یک سر هستند یا دو سر که در مدل یک سر فقط یک طرف گوشی ویژگی گرفتن صدا دارد (اغلب برای کارهای تخصصی و با کیفیت بالاتر استفاده می شود)، و در دو سر هر دو سمت آن قابل استفاده است (دو حالت صدای مختلف بر اساس زیر یا بم بودن را میگیرد ولی ممکن است کیفیت تک سر را نداشته باشد) اما گوشی های پزشکی در 3 دسته تقسیم می شوند.
این گوشی های پزشکی دارای هر دو مدل تک سر و دو سر هستند. نوع تک سر آن که به گوشی طبی آکوستیکی معروف است و شناس ترین مدل بین گوشی های پزشکی موجود در بازار از دید عامه مردم است، از یک سر که شامل بخش دیافراگم(بخشی که روی بدن قرار میگیرد) و از یک دیسک تخت که جنس آن میتواند فلزی یا پلاستیکی باشد تشکیل شده است. این بخش وظیفه گرفتن و رساندن صدا از بدن بیمار به شخص شنونده را به عهده دارند. این گوشی توانایی دریافت طیف وسیعی از فرکانس های صدا را دارد و میتوان از آن برای معاینه و شنیدن صدای قلب، ریه، معده و سایر اعضا استفاده کرد.(با برخی از این گوشی ها می توان فشار را نیز اندازه گیری کرد) یک مدل دیگر از گوشی های پزشکی آکوستیکی وجود دارد که دو سر هستند، این نوع گوشی ها علاوه بر داشتن بخش دیافراگم که کار گرفتن صدا با فرکانس های به نسبت بالا را می کند، در بخش پشتی نیز دارای سر دیگری است که می تواند صداهای بم تر را بگیرد و به آن بل (یا زنگ) میگویند که در گوشی های مختلف ظاهری متفاوت اما کاربردی یکسان دارد. از این سر برای معاینه کودک استفاده می شود که صدای ضعیف تری تولید می کند (لازم به ذکر است که برای کودکان یکسری گوشی طبی مخصوص وجود دارد که در ادامه به آن ها می پردازیم)
علی رغم سادگی و رایج بودن گوشی پزشکی آکوستیک، تقویت صدای آن چندان قوی نیست و برای شنیدن صدا باید ترجیحا سکوت در فضا حاکم باشد. در ابتدا تنها برای حل همین مشکل گوشی های پزشکی الکترونیکی وارد بازار شدند. این گوشی ها با داشتن سنسورهای تقویت کننده (پیزوالکتریک ها) ، صدای دریافتی توسط دیافراگم را تا چندین برابر تقویت می کنند و صدایی به مراتب بلندتر در اختیار فرد شنونده می گذارند. این تقویت صدا باعث می شود تا فرد از روی لباس نیز معاینه شود و حس بهتری به بیمار منتقل کند. با این وجود، در سالهای ابتدایی معرفی گوشی های دیجیتال توسط یکی از مطرح ترین برندهای دنیا، به دلیل سطح پایین تر دانش الکترونیک در آن سالها و دشواری و هزنیه زیاد تولید برای کمپانی سازنده، این گوشی ها کیفیت مطلوب برای پزشکان را فراهم نکردند دلیل آن هم تداخل انواع صداها با یکدیگر بود که متاسفانه بعد از عرضه نسخه بعدی، پزشکان نسبت به از دست دادن بخشی از صداها نیز اعتراض داشتند. این نکته قابل ذکر است که قیمت این گوشی ها 3 تا 7 برابر قمیت گوشی های معمولی بود. اما مانند سایر زمینه های تکنولوژی با ایجاد این بستر دیجیتال در گوشی های پزشکی، شرایط فراهم شد تا امکانات دیگری نیز به این گوشی ها اضافه شود تا کاربرد آنها را به مراتب بیشتر کند؛ از جمله این موارد اضافه کردن امکان ذخیره سازی صداها بود. بعد از چند سال برندهای جدیدی در بازار ظاهر شدند که به تدریج مشکلات این گوشی ها را اصلاح کردند. امروزه گوشی های دیجیتال در سطوح مختلفی عرضه میشوند که علاوه برقیمت مناسب، امکان فیلتر کردن صداهای مزاحم، تنظیم حالت انتخابی برای انواع معاینه، امکان تنظیم سطح بلندی صدا، امکان ذخیره سازی اطلاعات، امکان شنیدن صدا بدون تیوب و با هندزفری و .... از جمله قابلیت های آنها است. به دلیل گستردگی امکانات و وضوح و شفافیت بیشتر صدا، این مدل از گوشی ها به تدریج نارضایتی های گذشته را از ذهن مخاطبان پاک کرده و استفاده از آنها با سرعت بالایی در سطح جهان به خصوص کشور آمریکا که مبدا تولید اولین گوشی های پزشکی نیز هست، در حال افزایش است.
نوع دیگری از گوشی پزشکی است که به دلیل تفاوتی که در صدای دریافتی نسبت به مدل های دیگر وجود دارد طراحی و تولید شده است. این گوشی ها بیشتر صداهای ضعیف و ریز و کم ارتعاش را دریافت می کنند و به همین علت دارای شکل شیپوری مانند هستند (که البته این مورد برای تقویت سطح صدا نیز هست). تعداد و میزان استفاده از آنها به دلیل نوع کاربری آنها نسبتا کمتر است
در ادامه این مقاله قصد داریم تا شما را با گوشی پزشکی ، نحوه انتخاب یک گوشی پزشکی خوب ، و این که کمی دقیق تر اجزای یک گوشی پزشکی را بشناسیم و طرز کار علمی آن را درک کنیم و سپس به سراغ این مطلب برویم که گوشی پزشکی خوب، دارای چه ویژگیهایی است را به شما اعلام کنیم
قبل از شروع به بررسی بخشهای مختلف گوشی پزشکی ، باید جنس بدنه آن را بدانیم. عموم گوشیهای پزشکی از جنس آلومینیوم ساخته میشوند اما چون یکی از مسائل مهم برای شنیدن خوب صدا، خوب چسبیدن گوشی به بدن بیمار است، از استیل نیز بخاطر داشتن وزن بیشتر و چسبندگی بهتر نیز استفاده میشود. (استفاده از استیل در بدنه گوشی ها بسیار متداول است.)
هر گوشی پزشکی شامل 3 بخش اصلی است:
اولین بخش آن که روی بدن قرار میگیرد(و به شکل زنگوله است) و لرزش و ارتعاشات بدن را به صوت تبدیل کرده و آن را تقویت نیز میکند، دیافراگم است و بخش اصلی آن"پرده دیافراگم" است. این بخش که بطور معمول از جنس پلی اتیلن ساخته می شود، مخصوص صداهای زیر (فرکانس بالا) است و برای دریافت صدا باید آن را خوب به بدن فشار دهید.
بخش پشت دیافراگم که فاقد پرده است را "بل" میگویند، که توانایی دریافت صداهای بمتر(مناسب برای کودکان) را دارد. این قسمت به شکل مخروط است و هرچه عمق بیشتری داشته باشد توانایی دریافت صدای بهتری را دارد. برای دریافت صدا از این قسمت ، برعکس دیافراگم عمل کرده و نباید آن را خیلی به بدن فشار دهید.
صوت دریافت شده از این پرده، از داخل لوله های پلاستیکی مخصوصی که کارشان انتقال صوت با کمترین اتلاف انرژی است، عبور میکنند؛ این لوله ها نباید خیلی نازک باشند زیرا در این صورت باعث از دست رفتن صداهای با فرکانس کم می شوند . لوله های با اندازه مناسب، نویزها را کاهش میدهند و صدای داخلی را با کمترین اتلاف منتقل می کنند. به همین علت PVC مناسبترین جنس برای این کار است. طول این لوله چیزی بین 45 تا 68 سانتی متر است. نکته قابل توجه در این بخش این است که طول لوله ها در این گوشی ها نمیتواند از حد مشخصی (با توجه به نوع گوشی پزشکی) بیشتر باشد.
در آخر این صدا به بخش انتهایی که به آن "گوشی" میگویند، وارد شده و به گوش میرسد، و پزشک با شنیدن این صدا تشخیص خود را اعلام میکند. لازم به ذکر است که باید از لاستیک نرم برای بخشی که وارد گوش میشود استفاده کرد و فلز و لاستیک های سخت به هیچ عنوان مناسب این بخش نیستند. نکته مهم در این بخش، چفت شدن دقیق قسمت لاستیکی در گوش است. همچنین سایز مناسب برای سرگوشیها بین 25 تا 35 میلی متر و با توجه به سن کاربر متفاوت است.
پرده دیافراگم به علت حساسیتی که به لرزشهای مختلف دارد، میتواند برای دریافت صدای بخش دیگر بدن نیز به کار رود. همچنین به علت اهمیتی که بخش دیافراگم گوشی های پزشکی دارد، در هنگام خرید حتما دقت کنید که پرده دیافراگم کاملا محکم در جای خود باشد و تکان تکان نخورد، در غیر اینصورت برای شنیدن صدا با مشکل روبرو خواهید شد. یکی از دلایل اصلی و رایج خرابی گوشی ها هنگام افتادن از دست کاربر، دفرمه شدن بخش فلزی دیافراگم است که خود موجب دفرمه شدن پرده دیافراگم می شود.
فراموش نکنیم که هر وسیله ای بعد از استفاده طولانی مدت احتیاج به تمیزکاری دارد، توجه کنید که هرگز این وسیله را در آب یا هر ماده دیگری غوطهور نکنید. برای تمیز کردن آن میتوانید از الکل یا آب و صابون استفاده کنید.
در ادامه میخواهیم تا به یکی از مهمترین چالش هایی که هر دانشجویی که میخواهد گوشی پزشکی تهیه کند با آن روبرو خواهد بود بپردازیم و راهنمایی هایی در جهت رفع آن انجام دهیم. میدانیم که امروزه گوشی پزشکی جزء اولین ابزارهایی است که هر دانشجوی تجربی(اعم از پزشکی، پرستاری و دامپزشکی و ...) با آن سر و کار دارد و گستره ی کاربردی متنوعی دارد. اما سوال اساسی اینجاست که یک گوشی پزشکی خوب چه ویژگی هایی دارد؟! چه مبنایی برای انتخاب آن است و چگونه عمر مفید این وسیله را افزایش دهیم؟!
در انتخاب یک گوشی پزشکی مناسب باید پارامترهای مختلفی را در نظر داشت. به طور کلی این پارامترها را به دو بخش اصلی تقسیم میکنیم که باید به هر بخش توجه ویژهای کرد : اول توجه به محیط کار و بخشی است که میخواهیم با گوشی مورد معاینه قرار دهیم (مثل قلب، ریه، ...)، وجه بعدی ویژگیهای فیزیکی خود گوشی پزشکی است، مثل طول لوله، انعطاف و ... . مجموعه عوامل یاد شده باعث میشود تا یک گوشی پزشکی از ح تمامی منظرها برای مصرف کننده خود مورد قبول باشد. (یکی از متخصصین قلب به مزاح میگفتن که زمان ما رایج بود که گوشی هر چی سنگین تر باشه و تیوبش قطور تر باشه بهتره... ?) حال به بررسی دو بخش یاد شده میپردازیم.
اولین سوال در این بخش، این است که شما در چه فضایی مشغول به کار هستید؟ آیا این فضا ساکت و آرام است یا فضایی شلوغ با تعداد مراجعات بالا در روز است. آیا در حال خدمت به سنین خاصی از مراجعین مثل کودکان هستید یا نه با همه رنج سنی در تعامل هستید! تخصص شما چیست و برای کدام عضو بدن میخواهید از گوشی پزشکی استفاده کنید. اینها اصلیترین سوالاتی هستند که باید قبل از تهیه گوشی پزشکی از خود بپرسید. پس ابتدا باید بدانیم که در چه محیطی کار میکنیم، اگر محیط ما ساکت است و صدای مزاحمی در آن وجود ندارد، میتوانیم به سادگی از گوشیها مکانیکی ساده برای شنیدن صدای مورد نظر استفاده کینم. اما در صورتی که در محیط شلوغی هستیم، برای مثال در آمبولانس کار میکنیم یا آنکه ممکن است گوش شخص شنونده کمی ضعیف باشد، برای همین در این شرایط لازم است تا از گوشی های دیجیتال استفاده کنیم که توانایی تقویت صدا تا چندین برابر را دارند.
مسئله مهم بعدی اشخاصی است که با آنها مواجه هستیم. چنانچه مخاطب ما کودکان هستند، بهتر است گوشی هایی انتخاب شود تا صداهای زیر(کم فرکانس) را بهتر تشخیص میدهد و کارایی بیشتری در این بخش دارد. یا برای افراد شاغل در بخش بیهوشی نیز گوشی های مخصوصی وجود دارد که از آنها استفاده میکنند؛ بنابراین تخصص فرد نیز در انتخاب گوشی مهم است. البته که تمام این موارد در نهایت به میزان تقویت صدا در گوشی و قدرت دریافت صداهای زیر یا بم خلاصه می شوند.
عضوی که مورد معاینه قرار میگیرد نیز در انتخاب گوشی بسیار موثر است. به عنوان مثال برای متخصصان قلب و عروق که صدای قلب از اهمیت بالایی برخوردار است، گوشی های پزشکی خاصی(کاردیولوژی) در نظر گرفته شده است و فیلترهای صدایی آن کاملا متناسب با فرکانس های قلب ساخته شده است. در این بخش دقت و شفافیت صدای دریافت شده اهمیت بالایی دارد که به همین دلیل از گوشی های سطح بالاتر معمولا استفاده می شود.
مورد دیگری که روی انتخاب مناسب یک گوشی پزشکی تاثیرگذار است، قیمت آن است. معولا کیفیت و قیمت با یکدیگر رابطه مستقیمی دارند (البته آنچه در سال های اخیر با توجه به شرایط اقتصادی و تحریمی دیده ایم کمی مغایر با واژه معمولا است)، اما میدانیم که گاها نام یک برند باعث چند برابر شدن قیمت یک محصول در مقابل محصولاتی کاملا مشابه میشود. از عوامل تاثیر گذار در قیمت یک محصول:
تا به اینجا عواملی بجز خود گوشی که در تشخیص گوشی مناسب برای استفاده مهم بود را بررسی کردیم، درادامه به ویژگی های یک گوشی پزشکی خوب میپردازیم
در ادامه بخش قبل که مربوط به انتخاب یک گوشی پزشکی مناسب بود ، عواملی را برشمردیم، در این مقاله میخواهیم کمی بیشتر در مورد وجه دوم یعنی خصوصیات فیزیکی یک گوشی و آنچه که باعث استفاده بهتر از آن میشود را مورد بحث قرار دهیم.
این همان بخش از گوشی است که درون گوش قرار میگیرد و صدا از درون آن شنیده میشود. دو فاکتور مهم برای این سریها اول خوب ایستاددن آنها در گوشی است که هم محکم درون گوش بایستد و هم صداهای بیرون را حذف کند و دوم جنس آنهاست که از لطافت لازم برخوردار باشد تا به گوش آسیبی نرساند و همچنین بخاطر حساس بودن نقط های که در آن قرار میگیرد، از جنسی باشد که کمتر باکتریها را به خود جذب کند.
این از بخش های فلزی گوشی است که درون آن خالی(پوک) است و صدا از این دو جابجا میشود. جنس این فلزها آلومینیوم یا استیل است و سعی میشود تا جای ممکن سبک ولی مستحکم ساخته شود. وزن یک گوشی پزشکی بخاطر آنکه مداوم همراه دکتر است و در نقطه ای مهمی مثل گردن قرار میگیرد، باید تا جای ممکن سبک باشد و البته این نباید از استحکام گوشی کم کند چرا که به دلیل کاربرد زیاد ممکن است در معرض افتادن باشد.
یکی از بخش های مهم دیگر تیوب های گوشی پزشکی هستند. به غیر از انعطاف پذیری و کیفیتی که در داخل آنها برای رساندن صدا باید وجود داشته باشد. اندازه طول این تیوبها نیز مورد اهمیت است. کوتاهی و یا بلندی بیش از حد این گوشیها میتواند از کارایی آنها بکاهد. برای مثال طول کم یک تیوب باعث میشود که دکتر سختتر بتواند مریض را معاینه کند و مدام جابجایی در بدن خود ایجاد کند. همینطور زیاد بودن بیش از حد طول نیز هم در کیفیت صدا و هم در جابجایی گوشی مشکلاتی را ایجاد میکند.معمولا کثیفی زیاد تیوب ها در گوشی پزشکی مشکلی اجتناب ناپذیر است که به دلیل احتمال انتقال ویروس یا میکروب حتما توصیه به تمیز نگه داشتن آن داریم. تا حد ممکن سعی کنید گوشی هایی تهیه کنید که تیوب آنها ضخامت کافی را داشته و تا حد ممکن کمتر به خود چربی جذب کنند.
قطعا گرفتن صدا با کیفیت مناسب، مهمترین بخش گوشی پزشکی است. یک دیافراگم خوب به گونهای عمل میکند که با تغییر فشار بر روی بخش مورد معاینه، میتواند فرکانس دریافتی را از بالا به پایین و برعکس تغییر دهد. متاسفانه تشخیص کیفیت دیافراگم امری نیست که بتوان فقط با تست اولیه به آن پی برد و بعد از مدتی استفاده کاهش کیفیت صدای دریافتی، تاثیر دیافراگم را نشان می دهد.
امروزه گوشی های پزشکی، بخصوص گوشی های دیجیتال علاوه عمل سمع، امکاناتی مثل ضبط صدا، گرفتن صدای قلب و ریه با هم و یا به صورت تفکیک شده و یا تنظیم شدت صدا و کارهای مشابه این را انجام میدهند. قطعا هرچه کاربردهایی گوشی بیشتر باشد(البته این به معنی عدم کیفیت لازم نیست)، ارزش آن بیشتر است. در کنار مطالب پر اهمیتی که مورد توجه قرار دادیم، خوب است بدانیم که محافظت و نگهداری از گوشی پزشکی مثل هر وسیله ای دیگری مهم است و نباید از آن غفلت کنیم. با نگهداری صحیح میتوانیم به طول عمر مفید آن بیفزاییم.(البته اگر این کم بودن عمر در اثر بی کیفیتی دیافراگم نباشد) هر گوشی پزشکی که تهیه میکنید باید یک پوشش مناسب داشته باشد تا در هنگام جابجایی صدمه های نبیند (سعی کنید گوشی از ارتفاع زمین نیفتد).علاوه بر اینها یکسری مواد تمیزکننده مخصوص نیز برای این گوشیها موجود است که میتواند در افزایش عمر آن بسیار مفید باشد.( در هنگام خرید این نوع تمیزکنندهها دقت کنید تا این مواد به رنگ یا جنس گوشی صدمه نزند و واکنش نشان ندهند.) در خرید یک گوشی پزشکی مناسب حتما دقت کنید که دارای خدماتی مثل تعویض قطعه و خدمات پس از فروش واقعی باشند. آسیب دیدن دیافراگم یا نوک گوشیها در صورت نبود قطعات جایگزین منجر به تعویض کل گوشی خواهد شد. این امر اخیرا در میان دانشجویان دیده شده است. همچنین باید بدانیم که یک گوشی پزشکی مانند خیلی از وسایل دیگر دارای لوازم جانبی است. لوازم جانبی که باید همراه گوشی پزشکی داشت را میتوان شامل موارد زیر دانست:
یكی از ویژگی های بارز گوشی پزشكی دیجیتال، امكان تقویت میزان صدای دریافتی است. گوشی های پزشكی مكانیكی و سنتی در حالت معمول و در انواع مختلف، بیشتر نقش متمركز كردن صدای دریافتی را داشته و میزان تقویت كردن صدا در آنها حدود ٢تا ٥ برابر است. تمام فرآیند دریافت و تقویت و هدایت صدا در این گوشی ها به صورت مكانیكی انجام می شود كه مشكلات خاص خود را نیز به همراه دارد. از جمله این مشكلات علاوه بر كاهش میزان صدا در طول مسیر انتقال، محدودیت در طول تیوب های گوشی است.
این در حالی است كه در گوشی های الكترونیك، میزان تقویت صدا به حدود چند ده برابر میرسد و قابلیت كنترل بسیار بالاتری روی صداهای دریافتی (از جمله تنظیم میزان بلندی،شنیدن همزمان صدا برای چند نفر، پردازش سیگنال های دریافتی و ...) وجود دارد. علاوه بر اینها امكان انتقال بدون مشكل تضعیف برای صدا و بلند تر كردن طول تیوب نیز وجود دارد. در كنار این موارد میتوان به امكان دریافت صدا از عمق بیشتر با وضوح بالاتر نیز اشاره كرد كه این مورد نیز بر میزان كارایی این گوشی ها می افزاید.گوشی های پزشكی نبض میزان صدای دریافتی را با اولویت حفظ اصالت صدا، تا بیش از ٢٠ برابر تقویت میكند. این در حالی است كه در مدل NS1 امكان شنیدن صدا با هندزفری نیز فراهم شده است كه این خود علاوه بر كوچكتر كردن و قابل حمل تر كردن گوشی پزشكی، بسیاری از چالش های گوشی های سنتی را رفع میكند. این گوشی ها علاوه بر داشتن مزیت های گوشی های الكترونیك، دقت خوبی نیز در تفكیك صداهای دریافتی دارند كه در مطالب بعدی به تفصیل به آنها پرداخته خواهد شد.
یكی دیگر از مهمترین امكانات یك گوشی پزشكی، تمیز دادن صداهای مطلوب از صداهای مزاحم (صداهای محیطی و صدای برخورد و حركت گوشی روی بدن) در عین تقویت آنها است. بگذارید این مهم را با یك مثال توضیح دهیم. فرض كنید واحد حجم و بلندی صدا را x در نظر بگیریم. تصور كنید 1x صدای مطلوب و 1x صدای مزاحم دارید.در یك گوشی پزشكی سنتی، صداهای مطلوبی كه حین استفاده به گوش شما میرسند 2x و صداهای مزاحم 0.5x میشوند و ذهن مخاطب به صورت پیش فرض و به مرور زمان و در اثر معاینات مختلف، صداهای مزاحم با این درجه را نادیده میگیرد. همانطور كه بعد از مدتی قرار گرفتن در محیط پر سر و صدایی مثل نمایشگاه ها و مجتمع های خرید، دیگر صدای محیط شلوغ ممكن است آزارتان ندهد در حالی كه در بدو ورود به این مكان ها، ممكن است میزان صدای حاصل از ازدحام و همهمه كاملا برای شما مشهود باشد.در ادامه مثال و در یك گوشی پزشكی الكترونیك، صدای مطلوب در هنگام استفاده از محصول به میزان 15x و صداهای مزاحم به میزان 2x میرسند. این یعنی نسبت صداهای مطلوب به صداهای مزاحم 7.5 است در حالی كه این عدد برای گوشی های سنتی طبق این مثال 4 است. در گوشی های الكترونیك به دلیل استفاده از تكنولوزی های تشخیص نویزها و صداهای مزاحم و كاهش آنها، میزان كم شدن صداهای مزاحم و نویزهای محیطی بسیار بیشتر از گوشی های ساده مكانیكی است كه این امر خود از مزایای ذاتی بهره بردن از یك سیستم الكترونیك حتی بدون هوشمند سازی آن است. اما نكته منفی كه در این مورد وجود دارد، عادت كردن مخاطب به استفاده از گوشی های الكترونیك است. باز به مثال بالا توجه كنید؛ ذهن مخاطب و شخصی كه از گوشی پزشكی استفاده میكند به شنیدن صدای 2x عادت كرده است و این باعث میشود با اینكه درصد كاهش حجم نویز در گوشی الكترونیك به شكل قابل توجهی بیشتر است، اما مخاطب در دفعات اول استفاده از این محصول كمی حس شنیدن صداهای مزاحم به همراه صداهای مطلوب را داشته باشد كه البته این امر فقط مختص چند بار استفاده اول از این محصول است.
در نظر داشته باشید که كاهش نویز تنها عملكرد گوشی های الكترونیك نیست، بلكه به دلیل اینكه این گوشی ها صدا را به سیگنالهای الكترونیكی تبدیل می كنند، امكانات متنوع دیگری از جمله امكان فیلتر كردن صدا به صداهای مطلوب كه مخاطب قصد سمع آنها را دارد (به عنوان مثال صدای قلب و شش) وجود دارد. همچنین امكان تغییر بازه فركانسی برای شنیدن صدای قلب نوزاد یا كودكان با سنین كم و بزرگسالان نیز وجود دارد. در گوشی های پزشكی الكترونیك نبض، تلاش شده است تا میزان كاهش صدای محیطی و نویز های مزاحم به حد كاملا قابل قبول برای راحتی كاربر هنگام معاینه برسد و طبق آزمایشها و تستهای انجام شده، كاربران از این كاركرد محصول نیز رضایت داشته اند و توانسته اند با شرایطی كاملا مسلط بر صدا، معاینات خود را انجام دهند. جهت مطالعه نكات بیشتر در مورد محصول میتوانید به صفحه فروشگاه در سایت نبض مراجعه كنید.
منبع : گوشی پزشکی
