آزادی یا رنج ؟

رنج موجودی مقدس است که تنها کسانی که با نشتر روزگار زخمی شده اند و گاهی روزمرگی را نه به مثابه پذیرش بلکه به هیبت پوچی دیده اند شکوه آن را درک میکنند . رنج روح آدمی را از صحنه ی آفرینش شلاق زنان بلند میکند و در آسمان سیاهش میگرداند . ما امروز در چنگال آنیم و همواره برای گریختن کوشش میکنیم تا به جهان رویاهایمان برسیم ، جایی که تنها قرار است روحمان روی زمین پهن شود و لگد مال بازیگران شود ،میدانی تیفو ؟ رنج را باید با دل و جان پذیرفت و داغ شلاقش را بر گرده با لذت چشید چرا که ما جز او هیچ مامنی در جهان نداریم همه امان برده ایم ، برده هایی خوش پوش که تنها تفاوتشان طول زنجیرشان از آسیاب گردان جهان است یکی دورتر و یکی نزدیکتر حال اتفاق مضحک این وسط غبطه خوردن به آزادی آن زنجیر بلند تر هاست من که سر جایم میمانم و میگردم ، شعاری هم سر نمیدهم تنها گاهی سرم را روبه آسمان آبی میگیرم و به وسعت رنگ نیلی آن حسادت میکنم و از بابتش چون باران بهاری میگریم حال برایت چه فرقی دارد تیفو اینطرف بگردی یا آنطرف تر ؟