ایران خانه ای رنگین که همواره بوی قیمه و قورمه سبزی در آن پیچیده است .خانه ای که در زمستان بوی شومینه و چوب سوخته میدهد و در بهار بوی شکوفه های بنفش ، در پاییز زرد است و در تابستان سبز سبز جاییکه خورشید در آن درست میتابد و باد جهتش را خوب میداند خانه ای که هر سویش قدم میگذاری یا بوی زعفران میدهد یا برنج یا چهار مغز. ایران خانه ما جایی که در کوچه ی بم بست قرار دارد و شاید پایین شهر حساب شود اما آنقدر سبز و باصفاست که اهالیش زندگی در آن را به بالاشهر ترجیح میدهند و اگر از آن دل بکنند احساس غریبی و اندوه دامانشان را میگیرد.
خانه ای که همیشه شلوغ است و ریش سفیدانش همواره دستی بر قلم و هنر دارند جاییکه خیام رباعی مینویسد ,حافظ غزل و مولانا مثنوی میخواند و در ان سویش فردوسی با قلمش زبانش را حفظ و آرش با کمانش مرزهایش را جابه جا میکند جاییکه شجاعت در آن زنده است و وطن پرستی صفتی زیباست جاییکه در فرهنگ لغت نباید به دنبال معنیش گشت بلکه در دل تاریخ و کوچه بازار هایش باید آن را جست ، جایی که در قاب کیارستمی و مهرجویی وفرهادی گنجانده شده و در دیالوگ های سینمایشان تعریف شده است کشوری که با آوای شجریان و کمانچه کلهر و تحریر های ایرج شناخته میشود ، خانه ای که اهالیش همواره دست یکدیگر را در سخت ترین شرایط میگیرند و وطن را درست تلفظ میکنند.
آری اینجا ایران است سرزمینی جاویدان که طنین آن روزی صدای اسپ کوروش و زنگ شمشیرش بوده و دیگر روز صدای فریاد یعقوب لیس صفاری ، و در آن سویش صدای شیون برای عباس میزا و امیر کبیر سرزمینی که اتش جنگ کمتر زمانی در آن خاموش بوده , از حمله مغول ها بگیر تا جنگ های جهانی و دفاع مقدس و اکنون امریکا و اسرائیل .کاش جهانیان بدانند که با چه خانه ای طرفند خانه ای که هرکجایش را کلنگ بزنی خون فواره میکند و تنی از خاک نمایان میشود سرزمینی که مردمانش چه کرد و لر و چه بختیاری و ترک جان را که هیچ زن وفرزاندانشان را هم برایش میدهند کشوری که باکی از جنگ ندارد و همواره مورد ستم بوده و خوب گلیمش را از آب بیرون کشیده. حال زمانه برعکس شده دو کشوری که سر هم عمرشان به چهار صد سال هم نمیرسد میخواهند برای قلبی که هفت هزار سال است که میتپد شاخ و شونه بکشند و برایش رجز بخوانند ما که می ایستیم و نمیگذاریم ذرهای از خاک وطنمان به آن اجنبی های بی ریشه برسد امیدوارم هزاران سال دیگر قلب این وطن بتپد و خونی شود درچشم هر کسی که بخواهد تیری به آن بیندازد.
پ.ن : دوستان امیدوارم حالتون خوب باشه و این اوضاع درست بشه
پ.ن 2 : آرزو میکنم کشورمون همیشه از جنگ دور باشه و مثل روز های قبل بشه
پ.ن3 : خیلی دوستتون دارم خداحافظ
