عشقِ من

گفتم معنی نامت، که آرامش است

گفت آری، یادِتو در دل سازش است

گفتم چه کنم بادل ساده ونگاهم

گفت اندکی صبر،که باآسایش است

گفتم: گرنگویم ،دل در تب وتاب است

گفت آرام گیر ماهِ من، نوردرتابِش است

گفتم :طپش قلب ،دگر گونم سازد

گفت نازِ نفست ،دلم به رُبایش است

دلم آرام نگرفت و، نوشتم نامه ای

نوشتم "دلم به یادتو در چالش است"

ده ساله بودی نشست ،مهرت به دلم

ندا دادکه عزیز، این چه گویش است

دلبستم و درکوچه وپَست کوچه نشستم

تابیایی لبخند زنی، دانی که نوازش است

زمان گذشت ناکسان، ندادن برمن

دل زدم به بیابان، که ره گشایش است

عهد بستم که به آن شهر، باز نگردم

آرامش زمن گرفت ،گویا بی سازش است

"ولی "سرِّعشق وراز دل، بهرکس نگو

این را یار ازتو ،بعشقِ خواهش است.