سرودهٔ قدیمی

قبلا ها شعر میگفتم و امشب یکی از شعر هام رو به خاطر آوردم:

خسته‌ام از هر کسی

خسته‌ام از خود بسی

گریه را تا کی شود؟!

روز موعود چه شود؟!

خسته‌ام از هر دَری

زان همه دَر به دَری

انتخابم مشکل است

انتهایش مبهم است

ادامه هم داره ولی فکر میکنم ادامش جالب نباشه