درونم سرشار از نوریست که از اعماق جانم میجوشد؛ انرژیای لطیف و زنده که در رگهایم جاریست و مرا به رقص زندگی میکشاند. گاهی بیاختیار بالا و پایین میپرم، مثل کودکی که از شوق لحظهها سرشار است. هر کاری را با دل خوش انجام میدهم، انگار که شادی در انگشتانم خانه کرده باشد.

لبخندم، ساده و بیپیرایه، مثل گلیست که هر صبح در باغ دلم میشکفد و بیمنت به دیگران هدیه میشود. نگاهها را روشن میکند، دلها را نرم، و هوای اطرافم را پر از عطر مهر میسازد
عباس هرارانی پور