ثنا فرزانه را میتوان در امتداد جریان شعر سپید معاصر دید، اما او برخلاف شاملو (شکوه)، سپهری (معنویت)، و فروغ (عصیان)، بیشتر بر «شکاف» و «جدایی»های عاطفی و اجتماعی تمرکز دارد.
زبان او سادهتر و نزدیکتر به مخاطب عام است.
دغدغهٔ اصلی او بیشتر بازتاب زیست فردی نسل امروز در شهر و روابط انسانی است.
