آیا مردها میل جنسی بیشتری نسبت به زن‌ها دارند؟

پروفسور Roy F Baumeister، استاد روانشناسی و مدیر گروه روانشناسی اجتماعی در دانشگاه ایالتی فلوریدا
پروفسور Roy F Baumeister، استاد روانشناسی و مدیر گروه روانشناسی اجتماعی در دانشگاه ایالتی فلوریدا

برخی صاحب نظران تمایل دارند به این سوال جواب منفی بدهند و این را یک باور قدیمی نادرست بدانند. من در مقاله‌ای این را مطرح کردم که مردان میل جنسی بیشتری نسبت به زنان دارند و واکنش‌های منفی زیادی از جانب منتقدان دریافت کردم.

بنابراین با همکارانم Kathleen Catanese (پروفسور روانشناسی کالج Midwestern ) و Kathleen Vohs (پروفسور در زمینه Marketing) شروع به تحقیق گسترده‌ای بر روی تمام منابع علمی که میتوانستیم پیدا کنیم کردیم و صدها مقاله ژورنال و مطالعات علمی در زمینه رفتارهای جنسی را مورد مطالعه قرار دادیم.

معیارهای ما برای بیشتر بودن میل جنسی اینها بود:

داشتن تخیلات جنسی (فانتزی‌های) بیشتر، کشش و تمایل بیشتر و انجام بیشتر خود عمل سکس، داشتن شرکای جنسی بیشتر، خودارضایی بیشتر و اختصاص وقت بیشتر برای به دست آوردن سکس.

پاسختی که بعد از ماه‌ها تحقیق و مقایسه نتایج تحقیقات قبلی حاصل شد واضح بود: تفاوت عظیمی بین مردها و زن‌ها هست. مردها میل جنسی بسیار بیشتری نسبت به زن‌ها دارند. البته بدیهی است که بعضی زنان تمایل جنسی شدیدتر و با دفعات بروز بیشتری دارند و بعضی مردها تمایل کمی دارند اما به طور متوسط، مردها بیشتر تمایل دارند.

مردان بیشتر از زنان به سکس فکر میکنند، تخیلات جنسی بیشتری دارند و این شامل رفتارهای جنسی متنوع و شرکای جنسی بیشتر میشود.

مردها بیشتر از زن‌ها خودارضایی میکنند. خودارضایی به عنوان یکی از خالص‌ترین ملاک‌ها برای اندازه‌گیری کشش جنسی بین محققان شناخته میشود چون به عوامل خارجی (مثل پیدا کردن شریک جنسی، یا شانس حاملگی یا انتقال بیماری) بستگی ندارد. بعضی‌ها فکر میکنند دلیل خودارضایی کمتر زنان احساس گناه هست. زنانی که خودارضایی نمیکنند فقط خیلی ساده بیان میکنند که دلیلش این است که به این کار تمایل ندارند. نیازی به احساس گناه برای بازداشتنشان از این کار وجود ندارد چون اصلا تکانه و تحریک جنسی برای این کار ندارند.

نشانه های خیلی بیشتری هم وجود دارد. مردان حاضر به تحمل خطر و پرداخت هزینه های بیشتری برای سکس هستند. (رئیس جمهور بیل کلینتون را به خاطر داریم!). همینطور مردان به پارتنرهای جنسی بیشتر و رفتار جنسی بیشتر تمایل دارند.

مردان بیشتر سکس را شروع میکنند و به ندرت آن را رد میکنند. زنان، بسیار کمتر شروعش میکنند و بسیار بیشتر ردش میکنند. در یک تحقیق کلاسیک، یک فرد جذاب (از جنس مخالف) در محیط دانشگاهی به افراد نزدیک میشود و این جمله را به آنها میگوید: "من شما رو این گاهی در این اطراف میبینم. به نظر من شما جذاب هستید. آیا مایل هستید امشب با من به رخت خواب بیایید؟" بیشتر از سه چهارم مردان پاسخ مثبت میدهند و حتی یک زن هم پاسخ مثبت نمیدهد. (البته بدیهیه که فاکتورهای فرهنگی را هم باید در اینجا در نظر گرفت. __ مترجم)

زنان ساده‌تر میتوانند بدون سکس سر کنند. یک زن بزرگسال، میتواند ماه‌ها یا حتی سالها بین رابطه‌هایش فاصله بیفتد و به ندرت به سکس فکر کند یا به آن اهمیت ندهد اما مردها بدون سکس دیوانه میشوند. مردی که دوست دخترش را از دست میدهد معمولا بعد از یکی دو روز شروع به خود ارضایی میکند.

حتی وقتی مردان و زنان تحت تاثیر تعلیمات یا اخلاقیاتی از سکس منع میشوند، برای مردان پایبند ماندن به آن دشوارتر است. در کلیسا، راهب‌ها و راهبه‌ها با یک استاندارد از رفتارهای جنسی منع میشوند ولی مردان، به مراتب بیشتر از زنان از این قوانین تخطی میکنند.

به طور خلاصه، تقریبا هر مطالعه و اندازه‌گیری ما را به این نتیجه میرساند که مردان بیشتر از زنان سکس میخواهند. پس الان میتوانیم به طور رسمی بگوییم: مردها حشری تر از زنان هستند.

منبع


لینکِ پیوستن به کانال افروزه.


به نظر میرسه این که مردان میل جنسی بیشتری دارن مطلب بدیهی‌ای باشه. به قول پروفسور Baumeister

یکی از همکارامون وقتی فهمید داریم روی این مطلب تحقیق میکنیم که آیا مردان میل جنسی بیشتری از زنان دارن، بهمون گفت "معلومه که دارن. هر کسی که رابطه جنسی رو تجربه کرده اینو میدونه"

_ بله، البته! همه میدونن به جز محققان متخصص در زمینه روابط جنسی و نویسنده های کتاب ها!

چرا بعضی متخصصین و روانشناسا این واقعیت ظاهرا بدیهی رو انکار میکنن؟ دلیلش اینه که به محض اینکه قبول کنن مردان میل جنسی بیشتری دارن، این سوال پیش میاد که "حالا باید چکار کرد؟" و این یکی از سخت ترین سوالای روانشناسی رفتار جنسی هست، چون هر کدوم از جوابها و راه حل‌هایی که برای این مشکل وجود دارن ایرادات بزرگی دارن.

زن و مردی که در رابطه طولانی مدت (مثلا ازدواج) هستن و مرد، میل جنسی بیشتری داره:

_ مرد فقط تحمل کنه؟! (در کوتاه مدت شاید عملی باشه، ولی در دراز مدت مشکلاتی مثل خیانت، سردی رابطه، تسری این مشکل به عرصه های دیگه‌ی رابطه و زندگی مشترک و ... رو به همراه داره)

_ مرد پورنوگرافی نگاه کنه؟ (تحقیقات متعددی عوارض پورنوگرافی در رابطه و کلا بر روان شخص رو نشون دادن)

_ مرد سکس مخفیانه خارج از رابطه داشته باشه؟ (این یه حرف الکی نیست، همین الان یکی از استدلالهایی که برای بقای مراکز تن‌فروشی وجود داره همینه که مردها به طور متوسط میل جنسی بیشتری دارن و تن‌فروشی، تعادل روانی و جنسی رو در جامعه حفظ میکنه _به قیمت نابودی زندگی زنان کارگر جنسی_ )

_ مرد و زن رابطه رو "رابطه‌ی باز" تعریف کنن و با توافق طرفین، رابطه‌های دیگه ای رو هم تجربه کنن؟ (سر فرصت اگر شد در مورد "رابطه‌ی باز" هم مطلب ترجمه میکنم. اینم بحث مفصلیه)

_ یا زن، سعی کنه خودشو کمی هُل بده و اقدام به شروع رابطه جنسی کنه با همسرش؛ به این امید که در ادامه، اون میل درش ایجاد بشه. در دفاع از این ایده، خانوم Michele Weiner-Davis استدلال‌های قوی و بحث جالبی داره در این سخنرانی و در این مقاله

دکتر Aaron Ben-Zeév رئیس سابق دانشگاه حیفا، فیلسوف و نویسنده در زمینه روابط عاشقانه، دسته بندی و توصیف خیلی خوبی از انواع رابطه های جنسیِ با اکراه (ولی خودخواسته) رو انجام داده که چون نمیخوام چندین پست در یک موضوعِ مشابه باشه، ترجمه‌اش رو به زمانی دیگه واگذار میکنم.

خلاصه‌ی حرف اینکه پذیرفتن یا نپذیرفتن این حقیقت که مردان میل جنسی بیشتری دارن، مثل فونداسون هست برای خیلی از مباحث مربوط به روانشناسیِ رابطه. شما نمیتونین با یک پیش‌فرض نادرست شروع کنین و بعدا ازش به نتایج به درد بخوری برسین؛ و از این جهت، کار بسیار بزرگ پروفسور "باومایستر" و تیم تحقیقاتیش، ارزش منحصر به فردی داره.