گر بهشت را به بهایی وعده ات دادند،
تو بیدلیل انسان و انسان جو باش !
گر رخت ابریشم بر تنت ، برتر نهادند،
تو بی بهانه ، در فکر پروانه شدن باش!
گر بو تیمار یا ققنوس ،تو را نقش دادند،
تو هماره بینقش ،
پرواز جو باش !
گر جامها، ز عشق تو را بسیار وعده دادند،
تو دم به دم ،عشق را بیهوس ،
در آغوش دو روح ،جویا باش!
گر تو را به جمع خویش بسیار خواندند ،
تو آن دورهای نزدیک را جویا باش!
زمین سرابی بیش نبود میدانم،
ولی تو آن آخرین قطره آب حیات باش
