روایت یک کلمه خاص ولی آشنا

کلمه روایت همان گونه که از ظاهرش مشخص است و از آن برداشت می شود حاصل تعریف نمودن یک خاطره یا یک سرگذشت از قبل از این لحظه می باشد.
هر کلمه ای که قبل از اینکه به زبان جاری شود در اثر یک تحریک درونی یا بیرونی در خاطرات یک حس یا یک خاطره یک کلمه یا یک سری کلمات در ذهن ما تداعی می شود یعنی در یک مسیر فراخوانی می شود.
یعنی کلمات به صورت پیام یا مفهومی یا شکل استعاره گونه مورد بازخوانی قرار می گیرد و در همان لحظه بر اساس حال و هوای صاحب تفکر و محیط اطراف کلماتی را به خود الساق نموده و در کانال کلامی قرار می گیرند.
گاهی انسان ها بر اساس نیاز هایشان و استعدادهایشان این مسیر های کلامی را با تنوع به نمایش می گذارند.
برخی که استعداد شعر دارند آن را به صورت نظم بیان می کنند
برخی به شکل داستان به صورت طول دراز با مثال و حوادثی جذاب می کنند

برخی مانند موسیقی دان ها آن را تبدیل به یک موسیقی می کنند و یا یک نقاش آن حس و حال را به شکلی تصویری به نمایش می گذارد و مخاطبین و مشاهده کنندگان ممکن است مفهوم آن را متوجه به شوند یا ممکن است به شکل های متفاوت حتی متناقض تبیین و تفسیر کنند.

و این از ویژگی های ویژه خاص و جذاب ما آدم هست.
اینکه کسی مفهوم و منظور شما را به صورت دقیق متوجه نشود شاید یکی از بدیهی ترین خطا های ارتباطی بین ما انسان هست.

در بین سایر حیوانات یک زبان مشترک در عین حال ساده و قابل درک و فهم وجود دارد و پیام ها بین هیچ ابهام و تناقض منتقل می شود و امکان تفسیرهای متفاوت وجود ندارد.

احتمالا در ادامه ممکن است به راه های درست تشکیل دهی یک ارتباط درست خواهیم پرداخت