رک با اجرای مجید واشقانی جوکِ لوسِ یک نمایشِ سرگرم کننده است که همواره با تلفیقی از حقیقت یا جرأت مخاطب خود را درگیرِ یک رئالیتیشو کرده. من با این برنامه به عنوانِ یک منتقدِ دنبال کنندهی آثار مختلفِ رسانهای مسئلهای ندارم. مسئلهی اصلیِ من با شیوهی اجرایی و برخوردی در این نمایش است. خُب این شیوه در برخوردِ با امیرجلالی، ایزدی، لاسمی و... از گویشِ حاشیهساختن برای مُشتی سلبریتیِ دمِ دستی جوابگو است امّا وقتی با فردی اُپوزیسیون، که تریبونهای مختلفی از رسانههای معاند در اختیارش بوده، به نامِ صادق زیباکلام روبهرو میشویم باید شیوهی برخوردِ سیاسی – تاریخی دستور کار قرار گیرد. وجودِ این فکت که من رفتم اینستاگرام شما را چک کردم یا 10 سالی است که شما را دنبال میکنم تا حدّی که میدانم یک دوستِ مریخی دارید؛ به دردِ چُنین گفتوگوهایی نمیخورد. این فعالیتها بهتر است در اندازه حقیقتیابی در زندگیِ یک سلبریتی باقی بماند چرا که ما الآن با کسی روبهروایم که به اسرائیل حق میدهد به کشورش حمله کند و سیاستهای ایران را مانع پیشرفت میداند؛ فریب این موش مُردگیهایش هم نخوریم که گاهی در پاسخ به واشقانی سکوت میکند و...
متن کامل را در روزنامهی اینترنتی برداشت بلند بخوانید.
ویدئوی مرتبط را در کانال آپارات من ببینید.
