ترانه درد خاورماینه

میدانم که نمی‌دانم با این حال می‌مانم چون ماندن عیب نیست

نماندن و فرار کردن عیب است

میروم و میگردم و می‌شنوم رنج های سخت جهان را و می‌گذرم و می‌سپارم به رهگذر زمان و میگذرانم این سختی های دشوار را

شب است و بیکار در کنج اتاقی در تاریکی سکون هستم

نمی‌دانم چه کنم که این بدن حالش خوب و کمی سرگرم شود

برای همین هم شروع به نوشتن کردم به هر چه در سر می‌گذرد

دنبال مسئله ای هستم تا راجبش چیزی بنویسم

آم بزار فکر کنم …. آها!

گذشتن

آره مسئله را راجب گذشتن می‌گذارم

………………………..‌…‌.‌‌..‌.‌‌……‌………..‌‌.‌‌‌

بسم رب

خیلی از ما ها دوست داریم که نباشیم و در آن دنیا به سر ببریم و خیلی از ما ها هم ممکنه از ترس مرگ و گناهان زیادی که مرتکب شدیم مثل مورچه ای که از انسان ها میترسه از مرگ بترسیم

خب مسئله ولی چیز دیگر هست چرا این ها را گفتم:

خب می‌دانی برای اینکه این وضعیتی که حال در این دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم را راحت تر بگذرانیم راحت تر این است که این شرایط را قبول کنیم و بپذیریم با هر حال با تزریق افسردگی از خودمان فقط ادامه مسیر را سخت تر و تنگ تر میکنیم تا جایی که دیگه ساده ترین چیزها هم بسیار سخت میشه

مسئله گذشتن هست

اگر ما بتونیم این مشکلات را بپذیریم و از خوردن مشروبات و مواد و هر کوفت دیگه ای که باعث میشه از واقعیت اینکه زنده ایم و داریم نفس می‌کشیم فرار کنیم خیلی زودتر با واقعیت کنار میایم

باید گاهی پذیرفت

هیچ کدام از ما ها نمی‌خواستیم که در خاورمیانه باشیم

هیچ کدام دنبال این همه فشار و سختی نبودیم و نیستیم

همه ما دنبال زندگی هستیم که سایر عموم جهان دارند

ولی با این حال اسیر این بند رنج دائم هستیم که خیلی از ما ها از بچه گی با ما بوده و حال با توجه به شرایط بیشتر شده…

ولی یک فکت

ما که راهی جز پذیرفتن نداریم ، به نظرتون راهی دیگه ای هست؟ اگر برای شما هستش که خوش به حالتان برای من بلیط فراری وجود ندارد

البته این بلیط فرار برای نه تنها من بلکه برای خیلی از ماه ها وجود ندارد

حالا چیکار کنیم که این مصیبت و رنج و دردی که داریم تحمل میکنیم را راحت تر بگذرانیم

بنظرم چاره ای جز گذشتن نیست

پذیرفتن همیشه خوب نیست ولی گاهی باعث پیشرفت میشه

مانند کسی که کارتون خواب هستش و در خیابان ها زندگی میکنه و حالا مو به مو و و وجب به وجب شهر را میشناسه و میدونه در فلان شرایط باید چیکار کنه

یا حتی مثل سربازی که در ماموریتی بسیار سخت در کوهستانی هستش و باید برای به تکمیل رساندن ماموریت بپذیرد که با ۲ بسته غذایی که دارد کل ۷ روزش را با آن بگذراند

یا حتی شخصی که ظاهر نه چندان خوبی ندارد ولی با پذیرفتن این موضوع دست خودش برای ارتباط راحت تر و بدون خود خوری با دیگران بیشتر باز کرده

یا حتی پذیرفتن مادری که شاید نمی‌خواسته باز بچه به دنیا بیاره ولی با پذیرفتن و گذشتن از این موضوع بچه ی درون شکمش را سقط نمی کند و مانع مرگ یک طفل می‌شود

و خیلی مثال های دیگر ….

بنظرم این موضوع با ما هم صدق میکنه

ما مدت ها و سالیان سال هستش که داریم با این شرایط کنار میایم و ادامه میدیم پس بعد این هم ادامه میدیم

مدت هاست دنبال راحتی هستیم و دنبال آینده خوبی هستیم که بتواینم برای بچه های خودمون یا دادن مبلغ پولی برای بهبود وضعیت مادرمون که در بستر بیماری به سر میبره هستیم

فقط خواستم با نوشتن این نوشته بگم که ما ایرانی ها مقاومت پذیریم ، قوی ایم ، ادامه میدیم

گاهی اوقات به شهدا و خانواده های بچه های پر پر شده‌ی میناب فکر میکنم

چه صبری خدا به شما داده

روحتان شاد و زندگی و آخرتتان پر از طلا و سعادت

واقعا تصور کنین بچه تان را از زیر آوار بیرون بیارن و از آن فقط شکمی که نه دست دارد و نه پا و نه سری که بر آن برجای باشد ، واقعا بده خیلییی بد

اینها برای زمان حال هست

نگاهی که به تاریخ می اندازم درست که پیروز بوده ایم

ولی تا چه مقدار آسیب دیده ایم؟ واقعا وقتی به این فکر میکنم در حیرتم

هشت سال با هیچی جلوی صدام وایسادیم

البته: دوره قاجار و قتل امیرکبیر ، طاحونی که زمانی در کشور اوج گرفته بود ، وبا ، هاری ، جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم که ما هیچ طرف قضیه نبودیم ولی آسیب دیدیم ، حمله مغول و …..

واقعا تنها چیزی که می‌توان گفت اینه:

"ما ایرانی ها بسیار بسیار استوار تر از کوه و مقاومت پذیر تر از فولادیم"

چقدر دلم برای ژنرال بزرگ مان سردار سلیمانی تنگ شده

چقدر دلهایمان برای رئیسی و شهدای جنگ ۱۲ روزه تنگ است

برای عزیزانی که از دست دادیم و پر پر شدن

چه کسانی که یتیم شدن و چه کسانی که بی مادر و چه کسانی که طعم بسیار بسیار طلخ هر۲ را کشیدن

خداوند جامع بهشتی بر تن همه تان در هر۲ عالم بپوشاند

آمین…

خب پس تا اینجا تنها به بخشی از بساطی که بر سفره مان پهن است پرداختیم

پس به نظرم خیلی از ما ها که داریم نفس میکشیم و کنار فرزندانمان والدینمان و یا پدربزرگ و مادربزرگمان هستیم قدر این را بدانیم

یا حتی خیلی از ما ها که تنهاییم هم دلیل این تنهایی را بدانیم

شک نداشته باشید بر دلیلی زنده اید و هنوز با گذشت این اتفاقات زنده هستید و به راحتی نفس میکشید

خواهش میکنم وقتتان را هدر ندین ، پیشرفت کنین ، رشد کنین تا هم خودما ها وضعیت مان بهتر شود و حتی نسل های بعد از ما رنج و تورم دوران ما را نکشن

آ داشت یاد می‌رفت کرونا هم که دیگه میدونین دیگه ….

خلاصه راه داشت یه پنجاه خط دیگم می‌نوشتم

دوای درد همه ما آذوقه صبر هست

مخصوصا کسایی که دارن ازدواج میکنن

یا حامله هستن

یا ‌کنکور یا حتی امتحان سراسری دارن

یا توی سن کم میرین سرکار

درگیر اعتیاد هستین

در اتاق عمل به سر می برین

آسیب دیدگان ۱۸ و ۱۹دی ماه سال ۱۴۰۴

شهادت رهبر

و ….

خدا همه شما ایرانی های خوب را در هر کجای این خاک صبر بده و هر چرا کی میخواهید بدهد

به امید روزی که این آبادی به خوشبختی میرسه هر چند با تمام تمام این بدبختی ها که شاید هیچ کدام از ما نمیخواستیم….✊️

~_+🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷