بازگشت به واژه

مدت زیادی بود نوشتن اندوهگین ام می‌کرد، به همین دلیل روزهای زیادی را بدون حتی آوردن یک واژه بر کاغذ گذراندم، شاید خیلی ها اسم این را تنبلی بگذارند و حرف من را بهانه جویی، شاید هم نداشتن چیزی در سر تا به واژه تبدیلش کنم، ممکن است همه چیز ممکن است اما هر آدمی از هر کسی در این دنیا بهتر و بیشتر خودش را می‌شناسد و می‌فهمد. من از یک جایی به بعد در زندگی‌ام وارد تالار کسانی شدم که بسیار در ذهن خودشان با خودش کلنجار رفته اند، بحث کرده اند، استدلال کرده اند، نظریه داده اند، رد کرده اند و قبول...
اکنون که دوباره به این رسم خالی کردن احساس های درونی بر کاغذ باز گشته‌ام، احساس تهی بودن دارد کم کم ترکم می‌کند. چون می‌دانيد همین که قدرت آوردن واژه‌ای پشت واژه دیگری را داشته باشید خودش پر از معنا و مفهوم است که به زندگی تان رنگ می‌بخشد...

علیرضا محمدی
بیست و دوم بهمن هزار و چهارصد و چهار