تو از همان روز اول که آمدی ، رفته بودی

بی تو یک سمت جهان همیشه غایب بود! بی تو نمیدانستم چرا خدا که می گویند هنوز هست همیشه باید غایب باشد، بعد از تو دیگر فرشته ناممکن نبود، تو مجموعه ی تمام زنانی و آمده ای که بمانی، فقط با من نمی مانی تا از دست دادن ربطی به باختن نداشته باشد ، تو کازینوی تمام قمار های منی، تمام شعرهام، نام های تازه ی توست، تنها تویی که عشق را به روسپی خانه می فرستی، تنها تویی که می دانی شاعر نماندنی است، با من بمان! صدایم بزن که اینجا دیگر جای نماندن است...

​