پشت هر رزومهای، یک انسان است. انسانی با امیدهایی برای آینده، دغدغههایی برای امروز، و شاید ترسهایی از فردا.
ما معمولا وقتی رزومهای را مطالعه میکنیم، فقط به “سوابق شغلی”، “مدرک تحصیلی” یا “مهارتها” نگاه میکنیم؛ اما فراموش میکنیم که این کلماتِ خشک، حاصل سالها تلاش، شکست، ازخودگذشتگی و رؤیاست.
پشت هر رزومه، پدریست که سالها زحمت کشیده تا فرزندش فرصت رشد و بالندگی داشته باشد.
و مادریست که با دلنگرانیها و امیدهایش، همیشه ستونِ رنجدیدهی خانه بوده است.
پدر و مادری که شاید خودشان فرصتهایی را از دست دادهاند، تا فرزندشان فرصت زندگی بهتر داشته باشد.
هر رزومه و هر جویای کار یک داستان دارد:
• شاید پدری که برای تأمین آیندهی فرزندانش، شغل بهتری میخواهد.
• گاهی مادری که بعد از سالها وقفه، دوباره میخواهد وارد بازار کار شود.
• یا جوانی که در ابتدای راه به دنبال فرصتی است تا استعداد و تواناییهایش را نشان دهد.
❇️ شاید وقت آن رسیده که در نگاه به رزومهها، کمی بیشتر “انسان” را ببینیم، نه فقط “اطلاعات” را.
استخدام، فقط پر کردن یک جای خالی نیست؛ بلکه ساختن بخشی از زندگی یک انسان و کمک به رشد اوست.
