بدین عمر که چندین پیچ دارد مشو غره که پی بر هیچ دارد

این بیت زیبا از عطار، با زبانی ساده، یک مفهوم عمیق فلسفی و عرفانی را بیان می‌کند.

«بدین عمر که چندین پیچ دارد مشو غره»: عطار در ابتدا، زندگی را به چیزی تشبیه می‌کند که پر از پیچ و خم‌ها و بالا و پایین‌هاست. منظور از «پیچ»، سختی‌ها، فراز و نشیب‌ها، و وقایع غیرقابل پیش‌بینی زندگی است. او توصیه می‌کند که به این زندگیِ پر از پیچیدگی، غرّه نشویم؛ یعنی به آن مغرور، فریفته یا دلبسته نشویم.

«که پی بر هیچ دارد»: در ادامه، دلیل این هشدار را توضیح می‌دهد. «پی» به معنای پایان، دنباله یا عاقبت است. «بهیچ» نیز به معنای هیچ و پوچی. عطار می‌گوید که عاقبت و پایان این زندگی، «هیچ» است. این "هیچ" به معنای بی‌ارزش بودن یا فنا شدنِ تمام تعلقات و دستاوردهای دنیوی است. هر چقدر هم که در این پیچ‌وخم‌ها تلاش کنیم و به دستاوردهای دنیوی برسیم، همه آن‌ها در نهایت به هیچ ختم می‌شوند.

عطار به ما می‌آموزد که فریب زرق‌وبرق و پیچیدگی‌های زندگی دنیا را نخوریم و به آن دل نبندیم، زیرا در نهایت، تمام آنچه که ما به آن می‌بالیم و دلبسته‌ایم، از بین خواهد رفت و به هیچ خواهد انجامید. این نگاه، درونمایه‌ای از حکمت و عرفان دارد که انسان را به تفکر در مورد ماهیت فانی دنیا و ارزش‌های حقیقی و پایدار دعوت می‌کند.