چند وقته به این فکر میکنم که چجوری میتونم با خانوادم مهاجرت کنم راه های زیادی به ذهنم رسید مثلا اینکه خوب بخونم و دکترا قبول بشم و بتونم برم یا اینکه یک ارث توپ گیرم بیاد و همشو صرف رفتن کنم برنامم برای ۱۰سال ایندست زودتر هم شد خوبه ولی دیرتر دیگه نه میدونم سخته ولی برام جالبه دلم میخواد تا موقعی که بتونم مهاجرت کنم چنتا کشورو ببینم مثل دبیو گرجستان و تاجیکستان قزاقستان برزیل تایلند هند و … خیلی آرزوی دیت نیافتنی به نظر میاد ولی من خیلی چیزا غیر ممکن از این هم میخواستم که خوشبختانه بهشون رسیدم حالا هم میگم عیب نداره بزار تصور کنم یک روز منم میرم از این کشور برای همیشه و واقعا دلم برای هیچی تنگ نمیشه چون نه دوست صمیمی دارم نه خیلی با خانوادم در ارتباطم همیشه تنها بودم و گلیمم رو خودم از آب کشیدم اینو اینجا نوشتم تا یک روز که دیدمش بگم اااا من اینو میخواستم و شد
