امروز تو دانشگاه نوشیدنی رایگان گرفتم. پیتزای رایگان هم میدادن اما صفش خیلی طولانی بود و من واینستادم.
عصر ولی اومدم خونه و با عذاب وجدان 1000 درصد از کلارکز چکمه خریدم و تازه چکمه خریدنم کم بود ، بخاطر پروموشن اولیو بخر دومیو نصف قیمت ببر یه کیف هم خریدم . در نهایت حدود 80 درصد تخفیف داشت کل خریدم اما باز هم 52 پوند پولش شد.
چرا عذاب وجدان ؟
چون همین دیروز پولای نقدمو به کارتم که اونم لیترالی همین دیروز فعال شد واریز کردم!!!
و حدس بزن چی! دیروز هم از منگو شلوار جین و سوییشرت سفارش داده بودم 40 پوند.
این انلاین شاپینگ و دبیت کارد داشتن واقعا به من عقده ای که 24 سال دسترسی به بازار جهانی نداشتم !! نیومده. باید بس کنم.
اما بیاین واقع بین باشیم... اینجا قراره سرد شه و تا دو ماه دیگه هم افری ممکنه نیاد .. ممکنه هم بیاد اما بالاخره خرید یه چکمه ضروری هست.
پس من در واقع اینده نگر هستم و کلی پول هم سیو کردم.1؟
موقع وارد کردن اطلاعات کارتم خیلی با خودم فکر کردم . ایا من واقعا به این کیف نیاز دارم ؟؟
ایا من دارم قربانی کانسومریسم میشم ؟
ایا مصرف گرایی برای جهان و انسان ها ضرر داره؟؟
و در نهایت ایا من ادم بدی هستم؟؟
جواب شاید بله بود اما به هرحال من کیف رو هم خریدم...
در عصری هستیم که هیچ هدفی والاتر از پول دراوردن و موفقیت کاری وجود نداره. و موفقیت کاری تهش چیه ؟پول!
پول برای چیه؟ برای مصرف گرایی.
در نهایت میتونم بگم هدف زندگی انسان امروزه مصرف گرایی هست.
حالا در کنارش من دوست دارم عشق رو هم ادامه بدم خوش گذرانی رو هم ادامه بدم اما انگار تا وقتی این مصرف گرایی نباشه اصلا اون قسمتای بعدی لنگ میزنه. چی بگم والله!؟
همش تقصیر این سوشال مدیا و پینترست و اینجور چیزاست اصلا شوخی نداره.
