سر کلاس وقتی بحث استاد در مورد انتگرال های دوگانه و ماتریس و دترمینان بود ذهنم داشت جاهای دورتری خارج از کلاس پرواز میکرد. هیچ کدوم از سری ها و انتگرال ها نمیتونستن حواسم رو سر کلاس نگه دارن و میلم برای کشف جهان بیرون رو کنترل کنن. تب و تاب کشف اتفاقات بیرون قلبم رو تسخیر کرده بود. اما الان دلم میخواد برگردم سر کلاس بشینم و با دقت درباره انتگرال گوش بدم و سعی کنم دنیای ریاضی رو کشف کنم. انقدر تو دنیای ریاضیات و مثلثات و فیزیک و شیمی غرق بشم که چیزی از بیرون تو خاطرم باقی نمونه. هیچ چیزی از جهان رو کشف نکنم و صبحا به توابع مثلثاتی فکر کنم. هیچ چیزی در جهان رو کشف نکنم و ظهرها به آرایش الکترونی یونها فکر کنم. هیچ چیزی از جهان رو کشف نکنم و شب ها به پیوند کووالانسی فکر کنم.
