آیینهٔ وارونه

انسان ممکن‌الخطاست.

انسان تنها موجودی هست که می‌تونه خودش رو گول بزنه.

اشتباهات نگرانی ندارن. اما دورغ‌هایی که باورشون کرده باشیم چرا.

تصمیماتی که از سر ضعف گرفته میشن و مجبوریم برای ادامه دادن‌شون توجیهات مسخره بسازیم. توجیهاتی که بعد از مدتی خودمون هم باورشون می‌کنیم.

بخشیدن اشتباه فردی که قبولش داشته باشیم سخته. اما بخشیدن کسی که دروغ‌های خودش رو باور کرده، و حالا بقیه رو خطاکار می‌دونه امکان‌پذیر نیست.

امیدوارم همیشه به خودم شک کنم و از ابتدا مسیرم رو مرور کنم.

حتی اگر زبان چیزی نگه، گاهی یک ریش، یک چادر، و یک انگشتر، مشابه یک ادعای بزرگ هست. و برای مدعی، کوچک‌ترین خطاها بزرگ محسوب میشن.

مشکل اینجاست که سرمون رو با کارهای بزرگ گرم کردیم و از لحظات کوچیک مهمی که مسیر رو می‌سازه باز موندیم.