یکی از مشکلات ما، نبود چارچوب مشترک معنایی بین افراد هست.
کلمات مشترکاند؛ اما معنیها نه!
و منشأ این تفاوت مجموعهای از ویژگیهای ذاتی و یکتای هر فرد هست.
لذا صحبت، درددل یا غیره، در ۹۹ درصد اوقات، اساسا امری بیحاصله؛ اون ۱ درصد هم سهم فردیست که نزدیکه، اما خیلی دوره!
پس شاید بهتر باشه سکوت کرد...
هرچند که هنوز میشه به احوالپرسیها ادامه داد، اما صرفا جهت حفظ یک سنت فرهنگی از گذشته.
