خدا در قلب مردم بلوچستان

خاک بلوچستان،خاک اشک و لبخند خداست.

صدای اذانِ سحرگاهی،از کوه ها به آسمان می پیچد ودر دل شبِ تاریک،همراه با سوزِباد،آهِ دلِ مردمِ این دیار را به آسمان می رساند.

چادر های رنگین،آرامشِ موقتی ست بر قلبِ غمگین.

قصه های مذهبیِ بلوچستان،قصه های فراق و وصل،قصه های آرامشی ست که در سکوتِ شبِ بلند،به گوشِ دل می رسد.

هر نذرِ خالصانه،آهِ یک دل غمدیده است.

هر لبخند مهمان نواز،یادی ست از بزرگی خدا دراین سرزمینِ غمگین و زیبا.