خیلی از ما آدما یه ویژگی جالب داریم؛ اینکه فکر میکنیم با بقیه متفاوتیم و فرق میکنیم. بقول معروف خودشاخ پنداری داریم! البته نه از اون مدل بدش؛ بیشتر از این جهت که دوست داریم باور کنیم یه چیزی در ما هست که ما رو از بقیه متمایز میکنه. همینه که بعضیها معتقدن زمین تخت هست و هرچی ناسا میگه دروغه و فقط انسانهای زودباور، زمین کروی رو قبول دارن. فکر میکنن که بقیه عقلشون نمیرسه و فقط اونا هستن که از داستانهای پشت پرده واقفن. یا کسایی که معتقدن سیستم آموزشی چون خیلی عقبمونده بوده، نتونسته نبوغ اونها رو کشف کنه وگرنه الان جاشون تو ناسا بود، نه روی مبل خونه (در حال تخمه شکستن یا چک کردن اینستاگرام).
وجه مشترک همه این باورها یک چیزه: حس دلپذیر متفاوت بودن. این احساس که «من چیزی را میدونم که بقیه نمیدونن». اما بعضی وقتها این متفاوت بودن فقط به باهوشتر بودن یا آگاهتر بودن محدود نمیشه. بعضیها یک قدم جلوتر میرن و معتقدن تفاوتشون اونقدر زیاده که اصلاً ریشه زمینی ندارن! شاید واستون عجیب باشه، اما سالهاست در اینترنت و شبکههای اجتماعی نظریهای دست به دست میشه که میگه بعضی از انسانها در واقع از نسل موجودات فرازمینی هستن؛ افرادی که در ظاهر کاملاً عادی به نظر میرسن، اما نشانههایی دارن که منشأ واقعی اونها رو فاش میکنه.
اگر گروه خونی RH منفی دارین، به آسمان شب علاقهمندین، گاهی احساس میکنین متعلق به این دنیا نیستین و از کودکی جذب ستارهها بودین، شاید طبق این نظریهها شما هم یک «استارسید» یا بذر ستارهای باشین! البته قبل از اینکه برای بازگشت به سیاره مادریمون چمدونهامون رو ببندیم، بد نیست نگاهی به نشانههایی بندازیم که طرفداران این ایده برای شناسایی فرازمینیهای مخفی در میان ما معرفی میکنن.
هشدار: بعد از خوندن این فهرست، ممکنه متوجه بشین که یا یک موجود فضایی هستین... یا صرفاً به نجوم علاقه دارین! تشخیصش با خودتون...
از کودکی احساس میکردی با بقیه فرق داری.
گاهی احساس میکنی زمین خانهٔ واقعی تو نیست.
وقتی به آسمان نگاه میکنی، حس میکنی جایی را فراموش کردهای.
به محض دیدن آسمان شب، حس نوستالژی عجیبی پیدا میکنی.
خوابهای بسیار واقعی از مکانها یا دنیاهای ناشناخته میبینی.
بارها دژاوو را تجربه کردهای.
عددهای تکراری مثل 11:11 یا 22:22 مرتب توجهت را جلب میکنند.
بیدار شدن مکرر در ساعتهای مشخص شب (مثلاً ۳:۳۳).
احساس ارتباط ذهنی با موجودات فضایی.
از کودکی مجذوب موجودات فضایی بودهای.
همیشه به ستارهها و فضا خیره میشی و حس عجیبی نسبت به آسمون داری.
به بعضی ستارهها یا منظومهها احساس علاقهٔ غیرعادی داری.
گروه خونی RH منفی داری و از اینکه بعضیها آن را به موجودات فضایی ربط میدن، بدت نمیآید!
روی لبهٔ گوشت یک برجستگی کوچک (معروف به تکمه یا برآمدگی داروین) داری و مخفیانه امیدوار ی که نشانهای از منشأ فرازمینی تو باشه.
از دیدن تلسکوپ هیجانزده میشی.
برای تماشای بارش شهابی یا دیدن ستارهها حاضر به بیخوابی هستی.
اگر یک شب آسمان صاف باشه، دلت میخواد بیرون بروی و رصد کنی.
از مستندهای فضایی خسته نمیشی.
اگر بشنوی سیگنالی از فضا دریافت شده، کنجکاو میشی.
حداقل یک بار به این فکر کردهای که چطور میشه روی مریخ گلخانه ساخت.
به فناوریهای آینده و تمدنهای پیشرفته علاقهٔ زیادی داری.
دلت میخواد یک ربات دستیار داشته باشی.
دیدن خوابهای مکرر و علاقه به تمدنهای باستانی مانند Atlantis، مصر باستان یا تمدنهای گمشده
احساس اینکه مأموریتی ویژه روی زمین داری.
بیعلاقگی به قوانین و ساختارهای اجتماعی.
حساسیت زیاد به نور، صدا یا شلوغی.
احساس اینکه خانواده واقعیتون جای دیگری هست.
داشتن نگاه نافذ یا چشمهای «غیرعادی».
بیشتر از حد معمول به آینده فکر میکنی.
بعضی وقتها احساس میکنی دفترچهٔ راهنمای انسان بودن را دریافت نکردهای.
از پرسیدن «چرا؟» دست برنمیداری.
بیشتر مواقع احساس سرما میکنی، چون در سیاره مادری هوا خیلی گرمه.
مشکلاتی مثل زانو درد و پا درد داری، بخاطر کم بودن گرانش سیاره مادری.
وقتی چیزی را یاد میگیری، دوست داری سازوکارش را هم بفهمی.
نسبت به بیعدالتی حساسیت زیادی داری.
از درگیریها و رقابتهای روزمره خوشت نمیآید و آنها را بیمعنی میبینی.
وقتی چراغ خانه سوسو میزنه، بقیه نگران میشن ولی تو احساس میکنی اتفاق آشنایی در حال رخ دادنه.
با گربهها رابطهای مشکوک و دیپلماتیک داری.
گاهی دلت میخواد به جای «سلام» بگی: «درود بر ساکنان این سیاره!»
داری این فهرست را میخونی و با خودت فکر میکنی: «صبر کن ببینم... نکنه واقعاً من از نسل فرازمینیها باشم؟»
خب، حالا که تا اینجای اومدین، احتمالاً یکی از این دو کار رو انجام دادین:
یا دارین گروه خونیتون رو چک میکنین، یا همین الان جلوی آینه رفتین تا ببینین روی لبهٔ گوشتون «تکمهٔ داروین» وجود داره یا نه! اگر هنوز این کار رو نکردین، گوشی رو بردارین و یه عکس از گوشتون بگیرین. طبق برخی از تئوریهای اینترنتی، این برجستگی کوچک در واقع جای آنتنهای مخفی ارتباطی با سفینهٔ مادره که هنگام ورود به اتمسفر زمین جمع شدهاند!
شاید هم بعد از خوندن این فهرست به این نتیجه رسیده باشین که نصف ویژگیها رو دارین. اما این دقیقاً راز محبوبیت چنین فهرستهاییه؛ بیشتر این نشانهها آنقدر کلی هستن که تقریباً هر کسی میتونه چند موردشون رو در خودش پیدا کنه. اما از شوخی که بگذریم، یک نکتهٔ جالب وجود داره:
در نهایت، فرقی نمیکنه گوشمون برجستگی داشته باشه یا نه، گروه خونیمون RH منفی باشه یا مثبت، یا حتی مخفیانه آرزو کنیم که یک سفینهٔ فضایی روزی برای بردنمون بیاد. واقعیت اینه که از نگاه علم، همهٔ ما واقعاً ریشهای کیهانی داریم. اتمهای کربن بدن ما، اکسیژنی که تنفس میکنیم و آهنی که در خون ما جریان داره، میلیاردها سال پیش در دل ستارهها ساخته شده. در حقیقت، همهٔ ما از گرد و غبار ستارهها به وجود آمدهایم. شاید به همین دلیله که وقتی به آسمان شب نگاه میکنیم، حس عجیبی داریم. شاید به همین دلیله که بعضی شبها دلمون میخواد کمی بیشتر به ستارهها خیره بشیم و از خودمون بپرسیم: «آیا واقعاً در این جهان تنها هستیم؟» و شاید قشنگترین بخش ماجرا همین باشه؛ اینکه لازم نیست از نسل موجودات فضایی باشیم تا شیفتهٔ آسمان شویم:
کافی است یک انسان باشیم؛ انسانی که گاهی سرش را بالا میگیرد، به ستارهها نگاه میکند و برای چند لحظه، عظمت جهان را به یاد میآورد.
شوخی نوشت:
اگه بیشتر از ۱۵ مورد از این فهرست را دارین، لطفاً تا اطلاع ثانوی از ارسال مختصات محل زندگی خودتون به کهکشانهای همسایه خودداری کنین.
اگه هیچکدوم از این نشانهها رو ندارین، نگران نباشین؛ احتمالاً مأموریت شما این بوده که شک کسی را برنینگیزید.
اگه تکمهٔ داروین ندارین، ممکنه مدل جدیدتر باشید و آنتنها به صورت داخلی طراحی شده باشن.
اگه گربهٔ شما هنگام خوندن این نوشته با دقت به شما خیره شده، احتمالاً اطلاعاتی داره که هنوز به شما نگفته.
اگه همیشه موقع بیدار شدن از خواب، حس میکنین پتو دور بدنتون پیچیده شده و شبیه مومیایی شدین، این یک واکنش دفاعی ناخودآگاه برای شبیهسازیِ کپسولهای انجماد سفینهست.
اگه هربار سوار هواپیما میشید و به ابرها نگاه میکنید، حسِ دلتنگی عجیبی سراغتون میاد، احتمالاً ارتفاع پروازهای زمینی برای سیستم شما خیلی پایینه و دلتون یک پروازِ مافوقِ سرعتِ نور میخواد.
اگه تمام این فهرست رو خوندید و ته دلتون گفتید «نه بابا اینا همش مزخرف و الکیه»، تبریک میگم! مکانیسمِ انکار و استتارِ مغزِ کهکشانی شما دقیقاً طبق برنامه داره کار میکنه تا لو نرید.
درخواست نوشت:
اگه واقعا فکر می کنین که یکی از ما هستین و حس میکنین ریشه تون در ستاره هاس و میخواهید بقیهٔ "همسفران کهکشانی" خودتونو پیدا کنین، در کامنتها اعلامِ حضور کنین. البته اگه اعلام حضور رمزی باشه بهتره.
اینم ببینین:
https://www.aparat.com/v/zqvjs1f
