مقاله نور پردازی در فیلم های پسارستاخیزی - آخرالزمانی با مطالعه موردیِ ورسیون های بلید رانر 1982 و 2017 (به انگلیسی: Lighting in Apocalyptic Movies case study in Blade runnder versions, 1982 & 2017)) یک مقاله از نویسنده و فیلمساز سینمای ایران میلاد داوری دولت آبادی است،که در سال 1400 هجری شمسی تالیف شده است، این مقاله یکی از تخصصی ترین مقاله های سینمای ایران در رابطه با مفهوم نورپردازی است، در این مقاله، برای درک بهتر و شناخت بیشتر با نورپردازی در آثار آخرالزمانی و پسارستاخیزی، ابتدا به شناخت مفاهیم کلی نورپردازی می پردازد و بعد از آن به تفاوت نورپردازی در فیلم های پسارستاخیزی-آخرالزمانی و فیلم های سایر ژانر ها پرداخته است و در نهایت با استفاده از داده های ارائه شده در فصول این پایان نامه، به نتیجه گیری و پروژه عملی از داده ها رسیده است.
پیش گفتاری از این مقاله نوشته میلاد داوری دولت آبادی(فیلمساز)
رمان مترو 2033، بازی ها و فیلم های پسارستاخیز دلیل و انگیزه نویسنده برای نوشتن این پایان نامه در خصوص ژانر پسارستاخیزی شده است. پس از مطالعه موردی در خصوص آثار پسارستاخیزی، چندین نکته که رنگ و نورپردازی جایگاهی ویژه در روایت این آثار به خود اختصاص داده است، برای نویسنده مشهود شد..به طور خلاصه هر اتفاقی که پایان آخرالزمان به حساب می آید تاثیر بنیادین در نورپردازی و رنگ قالب فیلم بر جای می گذارد. پس از گذشت بیش از 20 قرن از تمدن بشری ، در بسیاری از فرهنگ های ادیان جهانی ، آخرالزمان قریب الوقوع انتظار می رود. این خود دلیلی است که سیل فیلمسازان با افکار و فرهنگ های مختلف این موضوع را دستمایه فیلمسازی قرار می دهند .نپرداختن به این موضوع فیلمسازان نا آگاه در تاثیر رنگ و نور را بعضآ به اشتباه انداخته و این خود دلیلی می شود بر استفاده اشتباه از نورها و رنگ ها و نتیجه حاصل از آن عدم برقراری ارتباط مخاطب با فیلم خواهد بود . در عین حال بودن منبعی پژوهشی در این باب راه را برای فیلمسازان یاد شده روشن خواهد نمود .
ژانر آخرالزمانی و پسارستاخیز یکی از مهمترین و جذاب ترین ژانر ها در ادبیات و همچنین سینما می باشد که طرفداران بسیار زیادی نیز دارد ، روایت چنین قصه هایی می تواند دریچه ای جدید به نشان دادن جهانی جدید با سبک زندگی متفاوت را به ما نشان دهد ، آثاری که در این ژانر تولید می شود می تواند به انسان هشدار دهد که کوچک ترین اشتباه می تواند باعث منقرض شدن نسل انسان ها شود .
در تولید چنین آثاری نورپردازی می تواند به هرچه بهتر القا شدن داستان به ببیننده کمک کند ، ما در این مقاله و پروژه عملی فیلم سینمایی منهای خروج به جایگاه ویژه نورپردازی در این سبک پرداخته ایم و در پروژه عملی آن انسان را به صلح و آرامش و جهانی بدون جنگ دعوت کرده ایم . در بسیاری از فرهنگ ها آخرالزمان قریب الوقوع انتظار می رود به همین دلیل فیلم سازان با افکار مختلف به سراغ این سبک خواهند رفت . در این مقاله سعی بر این داشته که بتوانیم راه را برای فیلمسازان ، مخصوصآ فیلمسازان سینمای ایران که در آینده قصد دارند فیلم هایی در این ژانر تولید کنند باز کرده باشیم و بتوانیم درکمک به آن ها در این مسیر مفید واقع شویم .
پروژه عملی مقاله ( فیلم سینمایی منهای خروج )
پروژه عملی مقاله نورپردازی در فیلم های پسارستاخیز ساخت یک فیلم بلند سینمایی در ژانر آخرالزمانی با موضوع سلاح های کشتار جمعی (بمب های هسته ای ) و خطرات آن ها می باشد ، نام این فیلم : منهای خروج ، به نویسندگی و کارگردانی : میلاد داوری دولت آبادی و تهیه کنندگی : کمپانی مستقل باربد فیلم می باشد، این فیلم در چندین جشنواره بین المللی کسب مقام کرده است.
این فیلم اولین فیلم پسارستاخیز سینمای ایران با موضوع خطرات بمب های هسته ای می باشد، که نورپردازی آن کاملآ منطبق با داده های علمی پایان نامه ( نور پردازی در فیلم های پسارستاخیزی - آخرالزمانی با مطالعه موردیِ ورسیون های بلید رانر 1982 و 2017 ) می باشد .
داستان فیلم :
(امروزه بیش از چهار هزار بمب اتمی فعال و آماده شلیک در جهان وجود دارد که این خود می تواند باعث نابودی نسل بشر شود) ، پس از پایان جنگ سرد ، مردی که در پناهگاه زیرزمینی خود پنهان شده است، تمام این چهار هزار بمب هسته ای را هک و شلیک می کند ، اما قافل از این که اتفاقاتی در انتظار اوست ....
فیلم منهای خروج منتشر شده و در سایت کمپانی باربد فیلم می توانید مشاهده کنید .
