عباس
شعری از بهنود کیمیائی
تو که خود تشنه لبان بر دل آب زدی
آب ننوشیدی و مشک را در آب زدی
یاد آن تشنه لبان بود تو را سیراب کرد
بر دل تاریخ نام خود را در دلمان فریاد زدی
..........................................
عباس
شعر...بهنود کیمیائی
..................................................................
..................................................................
ع
