اگر در خوابگاه علوم پزشکی باشی، میدانی که پیدا کردن پریز خالی، یک جور مأموریت مخفی وزارت اطلاعات است. مخصوصاً وقتی گوشیات ۱٪ شارژ دارد و باید تا صبح جزوهٔ PDF بخوانی!
۱. حملهٔ ناگهانی صبر کن تا یکی از بچهها بخوابد،بعد با دقت عملیات «جابهجایی محترمانهٔ شارژر» را انجام بده. سپس صبح بگو: «عه؟ فکر کردم شارژر خودمه!» (با چهرهٔ مظلوم).
۲. گدایی شارژر یک جملهٔطلایی وجود دارد: «بچهها، کسی شارژر Type-C ندارد؟ فقط پنج درصد میخواهم!» البته این«پنج درصد» معمولاً تا فردا ظهر ادامه دارد.
۳. پریز ممنوعه یک پریز مخفی در هر خوابگاه هست که فقط وقتی به ناامیدی مطلق میرسی،کار میکند. معمولاً پشت یخچال است یا زیر تخت کسی که سال ۹۹ فارغالتحصیل شده، ولی هنوز وسایلش آنجاست.
۴. شارژ احساسی وقتی واقعاًدیگر هیچ پریزی کار نمیکند، بنشین و با گوشیات حرف بزن. قول بده نگذاری از ۱٪ به صفر برسد. گاهی همین عشق خالص باعث میشود پنج دقیقهٔ دیگر هم روشن بماند.
۵. تسلیم شرافتمندانه بعضی وقتها باید قبول کنی که شارژت تمام شده،جزوه نخوانده مانده و زندگی همین است. برو بخواب، چون تنها چیزی که از شارژر مهمتر است، خواب قبل از کلاس ۸ صبح است.
فرشته شیخ اعظمی،
فارغالتحصیل فوریتهای پزشکی
نشریه دانشجویی مسیر
|@masir_mazums|🌱
