
چه تعبیر شاعرانه ای،
حسد، زاییده ی عشق است.
شیطان عاشق خدا بود. از زیادی عشق در برابرش تمرد کرد.
فرشته، در مقابل آفریدگار خود ایستاد زیرا عشق خدا به انسان را بر نمی تافت و در برابر خدا عهد کرد این میهمان ناخوانده را تا ابد از خدا دور کند.
خدا به او مهلت داد و در عین حال همچنان پای عشق خود به انسان ایستاد؛
اما نه انسانی که به دام شیطان می افتد بلکه انسانی که شایسته عشق خداوند است؛
انسان صالح...
خداوند قسم یاد کرد، دوزخ را از شیطان و انسان های افتاده به دام او پر کند.
اما انسان صالح، حکایت دیگری است.
ارزش عشق خداوند را دارد...
حسد محصول عشق است و تا دشمنی شیطان با انسان باقیست، حسد نیز باقی خواهد ماند.
شاید برای همین است که برخی انسان ها بی دلیل مورد حسادت دیگران قرار می گیرند.
این خود می تواند نشانه ای از عشق خداوند به ایشان باشد.
یا نشانه ای از عشق ایشان به خداوند.
سوسن چراغچی
دی ماه 1394