ورزش برای سلامتی جسم و جان آدمی است. برای همبستگی برای رقابت برای سرگرمی هرچه خوبی است ما برای ورزش بکار می بریم.این در شعار است . خوب اما در واقعیت. در همه ورزشها هست ولی من می خواهم به فوتبال آن بپردازم:
یارو در مقابل ملیونها نفر اشاره به عضوی از بدن خود می کند و بعدها می شود کشاله ران و بعد یکی دیگر می آید در مقابل کلی زن و بچه همان را حواله به خانواده کشاله ران می دهد. مادر دروازبان تیم ملی را غرق در فحش می کنند. روی تماشاگران تیم مقابل ادرار می کنند . حیا را از دختران و زنان تا انجا دور می کند که فلان خانم در مقابل چشم هزاران نفر ما تحت خودش را نشان می دهد و غش غش می خندند . هر کسی فحش هوادار و لیدر خودش را نمی بیند به بقیه هوادارها و لیدرها حمله می کند که فحش دادند. از این پولهای یا مفت می دهند و بازیکن بی کیفیت و مصدوم و محکوم و ... می آورند. در حالیکه هیچ دستاوردی برای کشور ندارند .
همگی آنها مدعی هستند. یارو با ماشین و لباس و گوشی و ساعت آنچنانی از فقرمردم صحبت می کند و در برنامه فوتبالی انتظار دارد که کارشناس برنامه ورزشی از فقر صحبت کند. دلقک بازی را در جلوی چشم ملیونها تماشاگر ورزشی اجرا می کنند. انواع و اقسام اتهام اخلاقی و مالی و ... به یکدیگر می زنند. تحصیل کرده هاشان غش کردن داور را به سمتی می گویند. بی سوادهاشان دکترا دارند که رئیس دانشگاه آن را رد می کند.
خبر نگاران این حوزه هم اخلاق ورزشی دارند؟!؟!؟!؟ قصدشان بهم زدن اوضاع و ماهیگیری از آب گل آلود است. وقتی فرهنگ سازی نشود و یک نفر را پای رسانه سراسری کشور بیاورید طرف فکر می کند خیلی است و اظهار فضل می کند. بی ادبی می کند. وقتی هر کسی هر اتهامی را می زند که فلان تیم پرهوادار از من دفاع می کند . هر موقع می بازند دریافتی نداشته اند هر وقت می برند با تلاش خودشان بوده است. و این داستان هی دارد تکرار می شود. در حالیکه از پول باد آورده دولتی ارتزاق می کنند یکدیگر را به حکومتی بودن متهم می کنند. اینکه اتهام بدی است یا خوبی را کار ندارم .
باشگاهها یی که حتی یک متر زمین ندارند انتظار دارند برایشان زمین بخرند استادیوم بسازند و اینها بروند استفاده کنند و به دولت بد بگویند . یارو می گوید تیم من خصوصی است اما در ورزشگاه عمومی و دولتی فوتبال بازی می کنند. اینقدر در کری خوانی محو شده اند که حاضرند تیم مخالف آنها ببازد حتی اگر تیم مقابل از دشمنان ملی کشور باشند.
انگولک کردن یکدیگر در حضور ملیونها چشم . تهمت زدن آنهم چه تهمت هایی توسط حاجی؟! وقتی می بازند همه مقصرند الا خودشان، از رییس جمهور و پسرش تا وزیر و پسرش همه دست به دست هم داده اند که نگذارند تیم ما اول بشود. فرقی نمی کند من کدام تیم باشم هر موقع ببازم داور مقصر است کمیته داوران مقصر است وزیر ورزش وکیل ورزش دست های پشت پرده.
به نظرم اگر پای صحبت های معتادها بنشینیم از صحبت با ورزشکاران مفید تر خواهد بود حداقل معتادها آنقدر معرفت دارند پیش زن و بچه کارهای سخیف نکنند.
و اما سطح سواد . بدون توجه به انها که بعنوان قهرمان ورزشی داخل دانشگاه شده اند چند نفر فوتبالی دانشگاهی داریم و چند نفر فوتبالی بی سواد یا کم سواد. تازه باسواد هاشان وقتی در زمین فوتبال هستند باید ببینید چطور سطح علمی آنها تغییر می کند جلوی چشم خودم یک فارغ التحصیل دانشگاه شریف به یکی از مفاخر فوتبال چنان لگد عمدی زد که هنوز که هنوز است از آن تحصیل کرده بیزارم.
بله فوتبال که قرار بود یک باشگاه فرهنگی ورزشی باشد تبدیل شده به ورزشی تجاری که فرهنگ و ادب در آن جایی ندارد.
چقدر جای مرحوم دهداری خالی است
