افراد مبتلا به پوکی استخوان ممکن است نگران باشند که آیا شرایطشان مانع از انجام کاشت ایمپلنت دندانی میشود یا خیر. پوکی استخوان بیماریای است که باعث کاهش تراکم استخوانها شده و استحکام آنها را به خطر میاندازد. از طرفی، کاشت ایمپلنت نیاز به استخوان فک سالم و محکم برای قرارگیری صحیح پایه تیتانیومی دارد. همین موضوع باعث شده تعامل میان این دو عامل در درمانهای دندانپزشکی بسیار مهم باشد.
پوکی استخوان به مرور باعث کاهش تراکم استخوانهای بدن، از جمله استخوان فک میشود. زمانی که استخوان فک ضعیف باشد، توانایی نگهداری از ریشه ایمپلنت یا هر ساختار فلزی را از دست میدهد. این شرایط میتواند روند جوش خوردن ایمپلنت با استخوان را با مشکل مواجه کند. در نتیجه، درصد موفقیت درمانهای ایمپلنت در افراد دچار پوکی استخوان پایینتر از افراد سالم خواهد بود.
تراکم استخوان یکی از عوامل کلیدی در موفقیت کاشت ایمپلنت محسوب میشود. درصورتیکه تراکم استخوان پایین باشد، فشار واردشده از طریق دندان جایگزینشده ممکن است باعث لق شدن یا افتادن ایمپلنت شود. علاوهبراین، استخوان کمتراکم نمیتواند فرایند "اسئواینتگریشن" (جوشخوردگی استخوان و ایمپلنت) را بهدرستی انجام دهد. به همین دلیل، بررسی تراکم استخوان پیش از انجام ایمپلنت ضروری است. منبع:« دکتر سزاوار | drsezavar»
خیر، وجود پوکی استخوان بهتنهایی مانعی قطعی برای انجام کاشت ایمپلنت نیست. بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری همچنان میتوانند از ایمپلنت استفاده کنند، البته به شرط رعایت نکات خاص و درمانهای کمکی. دندانپزشک متخصص باید شرایط بیمار را با دقت بررسی کرده و گزینههای تقویتی نظیر پیوند استخوان را در نظر بگیرد. استفاده از داروهای افزایشدهنده تراکم استخوان نیز میتواند در افزایش شانس موفقیت مؤثر باشد.
برای بررسی تراکم و کیفیت استخوان فک، از روشهای تصویربرداری مانند CBCT یا اسکن سهبعدی استفاده میشود. این تصاویر به پزشک اجازه میدهند تا ضخامت، ارتفاع و تراکم استخوان محل موردنظر برای ایمپلنت را ارزیابی کند. اگر تراکم استخوان در حد مناسبی نباشد، مراحل درمانی مانند گرافت استخوان یا استفاده از ایمپلنتهای کوتاهتر پیشنهاد میشود. بررسی دقیق پیش از عمل، احتمال موفقیت درمان را بهطور چشمگیری افزایش میدهد.
بعضی از داروهای درمان پوکی استخوان مانند بیسفسفوناتها میتوانند روند ترمیم استخوان را کند یا متوقف کنند. مصرف این داروها بهویژه بهصورت وریدی ممکن است خطر نکروز استخوان فک را افزایش دهد. بنابراین، باید قبل از کاشت ایمپلنت، لیست کامل داروهای بیمار بررسی شود. قطع یا تغییر دارو با مشورت متخصص غدد و دندانپزشک، پیششرط اجرای موفق درمان ایمپلنت است.
در مواردی که استخوان فک بهدلیل پوکی تحلیل رفته یا ضعیف باشد، پیوند استخوان میتواند راهحل مؤثری باشد. در این روش، از مواد طبیعی یا مصنوعی برای افزایش حجم و استحکام استخوان استفاده میشود. انجام پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت، محیطی مناسب برای جوشخوردگی پایه ایمپلنت فراهم میکند. این تکنیک، میزان موفقیت درمان را در بیماران دچار کاهش تراکم استخوان، بهبود میبخشد.
ایمپلنت فوری به معنای کاشت پایه ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان است. در بیماران دارای پوکی استخوان، این روش معمولاً پیشنهاد نمیشود. چرا که استخوانهای ضعیف توان تحمل بار اولیه را ندارند و احتمال شکست درمان زیاد است. اغلب پزشکان ترجیح میدهند در این بیماران، پس از مدتی آمادهسازی استخوان اقدام به کاشت ایمپلنت نمایند.
برخی انواع ایمپلنت دارای سطحی زبرتر هستند که بافت استخوان بهتر با آنها جوش میخورد. استفاده از این نوع ایمپلنت در بیماران دچار پوکی استخوان توصیه میشود. همچنین ایمپلنتهای کوتاهتر یا با قطر بیشتر، پایداری بهتری در استخوانهای کمتراکم دارند. انتخاب صحیح نوع ایمپلنت بر اساس وضعیت استخوانی بیمار، کلید موفقیت در درمان خواهد بود.
در بیمارانی که استخوان ضعیف دارند، دوره نقاهت باید با دقت و احتیاط بیشتری طی شود. فشارهای شدید روی ایمپلنت در هفتههای ابتدایی ممکن است منجر به لق شدن آن شود. استفاده از غذاهای نرم، رعایت بهداشت دهان و مصرف داروهای تقویتی توصیه میشود. جلسات پیگیری منظم برای بررسی روند ترمیم و جوشخوردگی نیز ضروری است.
نتیجهگیری: آیا بیماران مبتلا به پوکی استخوان میتوانند ایمپلنت انجام دهند؟
در مجموع، کاشت ایمپلنت برای بیماران مبتلا به پوکی استخوان غیرممکن نیست، اما نیاز به بررسیهای دقیق و برنامهریزیهای تخصصی دارد. با وجود خطرات احتمالی، استفاده از تکنولوژیهای جدید، درمانهای مکمل و همکاری میان متخصصان، امکان موفقیت درمان را افزایش داده است. اگر شما یا یکی از عزیزانتان با پوکی استخوان مواجه هستید، مشاوره با دندانپزشک آشنا به این شرایط اولین قدم مهم خواهد بود. کاشت ایمپلنت، حتی در شرایط سخت استخوانی، همچنان یک گزینه قابلاعتماد و مؤثر است.
