چرا افراد،علی رغم نارضایتی از روش زندگی فعلی،در برابر تغییر سبک زندگی مقاوم هستند؟
?این سوال می تونه چنین جوابهایی رو داشته باشه: ⚘متوجه کُلیت اشتباه هستند که این سبک،کارآمد نیست اما دقیقاً خطاها و اشتباهات زندگی رو تشخیص نمیدن.متوجه نیستن از کجا ضربه می خورن و چرا روال زندگی خوب نیست حتی بعضی اتفاقات که به بصیرت و مسئولیت افراد بستگی داره،به قضا و قدر و افراد دیگه نسبت میدن ⚘نمی دونند چه کار متفاوتی انجام بدن.متوجه هستند که روش فعلی پرخطاست و از کدوم قسمتها متضرر میشن،ولی نمی دونن باید چطور تغییرش بدن و راهکار و پلن مدونی داشته باشن. ⚘از ترک الگوهای قدیمی و پیامدهای روش جدید می ترسند:مثلاً از اینکه باب طبع بعضی ها نباشه ... به خصوص عملکرد اشخاصی که از موقعیت فعلی این افراد سوء استفاده کرده و امتیاز می گیرن.اونها با حرفها و رفتارهایی این هدف رو دنبال می کنند که فرد رو به سطح پایین تر قبلی برگردونند ..... یا خود فرد می ترسه برای رسیدن به اهداف جدید از منطقه ی امنخودش خارج بشه ?نکته قابل توجه در اصلاح سبک زندگی: تغییر کردن مثل مهارتهای دیگست مثلاً مهارت خیاطی رو طی یک دوره میشه یاد گرفت. یک بیس و فونداسیونی برای شروع داره که برای پا گرفتن و شروع لازمه ولی روند رو به رشد اون با هر دوخت ادامه پیدا میکنه. در حقیقت رشد، فرایندی و پروسه ای هست.? تغییر یک شبه و مثل وِرد و جادو ناگهانی نیست ... "از فردا تغییر کردن رو شروع خواهم کرد" جمله ی صحیح تریه تا اینکه "از فردا تغییر خواهم کرد"
