مقایسهکردن امری طبیعی است؛ اما مقایسه سالم، مقایسه با «نسخهی قبلی خودمان» است، نه با تصویر و ظاهر زندگی دیگران.
ما در دنیایی زندگی میکنیم که رقابت بر سر «نمایش موفقیت» بیشتر از خودِ موفقیت شده است.
همین موضوع، آرامش را از ما گرفته است.
گفتگوهای مراجعانم، نشان می دهد اغلب خودشان را با زمان حال افراد موفق و کار آفرین مقایسه می کنند،
در حالی که تلاش ها و کوشش های پشت ویترین این افراد در نظر گرفته نمی شود.
بنا بر این رشد واقعی، زمانی اتفاق میافتد که مسیر خودتان را بشناسید، نه زمانی که می خواهید شبیه دیگران شوید.
شما همراهان عزیز در این مورد چه نظری دارید. خوشحال می شویم تجربیات خوب شما را بخوانیم.
