چند وقت پیش، در سفری کاری به دو شهر مختلف در ایران، چیزی دیدم که برای همیشه در ذهنم ماند.
نه خیابانها مهم بودند، نه ظاهر شهرها. آنچه توجهم را جلب کرد، سطح ارتباط مردم بود؛ و اینکه چطور رشد فکری خودش را در حرف زدن و رفتار روزمره نشان میدهد.
در شهر اول، هوا ملایم و دلپذیر بود. اما چیزی از آن ملایمتر، برخورد آدمها بود.
راننده تاکسی وقتی دیر رسید، به جای بهانه آوردن گفت:
"حق با شماست، ترافیک را دستکم گرفتم."
فروشندهای که کالایی را موجود نداشت، مؤدبانه گفت:
"متأسفم، ولی میتونم راهنماییتون کنم کجا پیداش کنید."
با او وارد گفتگو شدم. گفت:
«قبل از راهاندازی کسبوکارم، سردرگم بودم. نمیدانستم چه کنم، از کجا شروع کنم.
تا اینکه یکی از دوستانم مرا با یک دوره آموزش مذاکره آشنا کرد.
اونجا بود که فهمیدم مهمترین سرمایهگذاری، سرمایهگذاری روی ذهن و زبان خودمه.»
با شنیدن حرفهایش، معنای واقعی پیشرفت برایم تداعی شد؛ اینکه تغییر نگرش، یعنی تغییر زندگی.
چند روز بعد، به شهر دوم رفتم. هتل را از قبل رزرو کرده بودم.
بعد از ۶ ساعت نشستن در ماشین بالاخره رسیدم. کمی استراحت کردم و به رستوران هتل رفتم.
اما آنچه دیدم، تلخ بود.
نه خوشآمدی، نه لبخندی.
مسئول پذیرایی سادهترین اصول معاشرت را نمیدانست.
وقتی سوالی پرسیدم، فقط گفت:
«منوی غذا محدوده. یه نوع غذای محلی داریم.»
غذا را آورد و رفت. با وجود رفتار سردش، از او تشکر کردم، سری تکان داد و از کنار میز دور شد.
اما مدیر هتل هم حالوحوصله حرف زدن نداشت. یعنی رفتارش دست کمی از همکارانش نداشت.
با یک "نمیدونم" خودش را راحت کرد.
در خیابان، یکی از رهگذران را دیدم که با تندی به سوالی پاسخ داد:
«آقا من چی میدونم؟ برو از یکی دیگه بپرس!»
مخلص کلام این که:
وقتی مهارت گفتوگو را فقط در "حرف زدن" خلاصه کنیم، این نابلدی خودش را در همه جای زندگی نشان میدهد:
در روابط خانوادگی، در محیط کار، حتی در رانندگی.
در دل گفتم:
رشد فکری، تنها با مدرک تحصیلی و نه با برجهای بلند شهر به دست نمیآید؛
با توانایی در "بیان"، در "شنیدن" و در "همدلی" شکل میگیرد.
نکته طلاییای که از دل این سفر با خودم آوردم:
وقتی مردم بلدند خوب حرف بزنند، کمتر دعوا میکنند و بیشتر با هم همکاری میکنند.
ما اگر یاد بگیریم درست حرف بزنیم، خوب گوش بدهیم و روایت کنیم،
نهتنها خودمان، بلکه شهرمان، جامعهمان و نسل آیندهمان را نجات میدهیم.
این تجربه را برای خودم نوشتم و
برای شمایی که مسیر آموزش را انتخاب کردهای؛
چه در کوچ بیان، چه در دنیای نویسندگی:
یادت نرود: یاد گرفتن ارتباط، یعنی یاد گرفتن انسانیت.
یعنی لذت بردن از زندگی و روابطی که داریم.
فاطمه داداشی
🆔 @donyaye_nevisandegi
