حضور زنانه، جایی است که:
عطر نارنج بر سفره عشق طنین میاندازد؛
شور و شعف در کلبه مهر، رخ مینماید؛
بوی ترنم و تازگی به مشام میرسد؛
گلهای قالی رنگ زندگی میگیرند؛
تمام ظروف، بوی باران میدهند.
در آن قلمرو، خدا هماره با حضورش، پرده از زیباییهای جهان برمیدارد و شفقتش را چون گرمای خورشید گسترده میسازد تا غنچه به سرانجام رسد.
آنجاست که صدای لطافت مخملی زنانه حکمفرماست.
ای کسی که:
نفوذ کلامت، شمشیر جلاخوردهای است بر جان تردید؛
و عطر پنهان وجودت، چون شببو در گوشهوکنار زندگی میپیچد.
ای زیباترین جلوه طبیعت، روزت مبارک!
