طرح پیشنهادی مالیات بر ثروت میلیاردرهای کالیفرنیا به سرعت در حال تبدیل شدن به یک نقطه بحرانی برای بخشهای ارزهای دیجیتال و فناوری است. این قانون که با عنوان "قانون مالیات میلیاردرها ۲۰۲۶" شناخته میشود، مالیات ۵ درصدی بر ثروت خالص بالای یک میلیارد دلار وضع میکند تا درآمد آن صرف خدمات بهداشتی و برنامههای اجتماعی شود.
ویژگی منحصربهفرد این طرح، شامل کردن سودهای تحققنیافته است، به این معنی که افراد ممکن است بر داراییهایی که هنوز فروخته نشدهاند مالیات پرداخت کنند. این شامل سهام شرکتهای خصوصی، سهام استارتاپها و داراییهای ارزهای دیجیتال بلندمدت میشود که اغلب غیرقابل تبدیل به نقدینگی هستند.
منتقدان معتقدند این مالیات درک نادرستی از نحوه ایجاد ثروت مدرن دارد، بهویژه در شرکتهای کریپتو و استارتاپها که بیشتر ثروت آنها روی کاغذ وجود دارد تا نقد. بسیاری از بنیانگذاران استارتاپها حقوق اندکی دریافت میکنند و برای ارزش بلندمدت به سهام متکی هستند. وقتی ارزشگذاری شرکت افزایش مییابد، بنیانگذار ممکن است ناگهان به عنوان میلیاردر طبقهبندی شود بدون اینکه پول واقعی دریافت کرده باشد.
این وضعیت، بنیانگذاران را مجبور به انتخابهای دشواری میکند، از جمله فروش زودهنگام سهام یا تحمل بدهی شخصی برای پرداخت تعهدات مالیاتی. چامث پالیهاپیتیا، یکی از منتقدان سرسخت این طرح، استدلال میکند که این مالیات فوری ۵ درصد کل ثروت است که میتواند مشکلات جدی جریان نقدی برای بنیانگذاران ایجاد کند.
رهبران صنعت شامل هانتر هورسلی، نیک کارتر و جسی پاول هشدار دادهاند که این مالیات میتواند فرار سرمایه از کالیفرنیا را تسریع کند. نگرانی آنها فراتر از جابهجایی فردی است؛ آنها معتقدند که استارتاپها، شرکتهای سرمایهگذاری خطرپذیر، کارگران ماهر و سرمایهگذاری خیریه ممکن است تدریجاً به مناطقی با محیطهای مالیاتی قابلپیشبینیتر منتقل شوند.
برای بخش کریپتو، این بحث فراتر از مالیاتبندی است و شکاف رو به رشدی بین سیاستگذاران و صنایع نوآوریمحور را منعکس میکند. رهبران کریپتو نگران هستند که سیاستهای هدفگیری ثروت کاغذی ممکن است سازندگان را در زمانی که رقابت جهانی برای استعداد و سرمایه شدت مییابد، دلسرد کند.
