شعر سپید آشیانهی سایهها ،شعری با تصویرسازی فلسفی از افق، بیکرانگی و جستجوی ناشناخته؛ مناسب برای علاقهمندان به شعر مدرن، فلسفه و ادبیات معاصر فارسی.محمدرضا گلی احمدگورابی
میان آسمانخراشهایی
که سرزمین پرندگان را بلعیدهاند،
کسی
با بالهای شکسته
حلقهای از هوا را
با دستانش میجوید.
حلقهای که به هیچ افقی
نمیپیوندد.
دیوارها،
سرودهایی از سنگ و سکوت
بر زمین میکشند،
و هر صدای خاموشی
در انحنای سایهها
به خواب ابدی فرو میرود.
پرواز،
دیگر نه شعری از امید،
که پازلی از حسرت است.
