در نبود وافای ،درسته ما به یاد دوران غارنشینی میافتیم
اما متوجه میشویم ،چقدر تمرکز بیشتری داریم؟ دیگه خبری از چککردن مکرر گوشی نیست!
وقتی که وایفای میره، ناگهان به یاد میاریم که چندتا کتاب داریم که میخواستیم بخونیم.
وقتی که اینترنت نیست، دیگر خبری از اضطراب و افسردگی نیست!
میتونیم با دوستانمان حضوری صحبت کنیم
برویم با قوم و خویشها سر بزنیم و بازیهای خانوادگی انجام بدیم
در نهایت، وقتی وایفای نیست، متوجه میشیم چقدر به دنیای آنلاین وابستهایم!
و چقدر وقتمون رو با اسکرول کردن هدر داده ایم!!
مهم تر اینکه متوجه میشیم خورشید هنوز زنده است و در زمستان گل خوشبوی نرگس چقدر فراوان یافت میشود.
⚠️