کفتر کاکل بسر وای فای!!!!!
گویند در پی قطعی اینترنت و وای فای شاعر گرانقدر از کفتر نامه برش مدد جسته و با دلی حزین میگه: کفتر کاکل بسر وای فای!!
بعضیا فکر میکنن چون وای فای قطع شده از کفتر خواسته که بیا بجای وای فای این پیام را بصورت فیزیکی برای یارم ببر!!
شاید همه فکر کنن که منظور شاعر همین باشه که فکری بس معقول است. اما باید به عرضتون برسانم ، خیر اصلا منظور شاعر در شرایط کنونی این نبوده ، خیلی فراتر از این بوده!
با تحقیقات انجام شده مشخص شد که چون شاعر در نبود اینترنت مثل همه مردم با حالت درمانده زانوی غم بغل گرفته و آثار ناراحتی و دلواپسی در چهره اش مشهود بوده ، کفتر اونو در این وضعیت دیده بهش میگه چه کمکی از دست من بر میاد ؟
شاعر که اصلا حال و حوصله ای نداشته میگه :کفتر کاکل بسر خیلی ممنون ، بعد با ناراحتی اشاره میکنه به وای فای!! و میگه کفتر جان اینترنت ما الان قطعه ، وای فای هم قطعه!! و من هیچ آگاهی و خبری از یارم و از کل دنیا و بنی بشر ندارم!
مگه نمیدانی که قطع کردن راه آگاهی و دانایی ، مثل این است که آدمی را در تاریکی جهل نگه داری؟!!. آیا این وضع در قرن حاضر جز عجایب و غرایب نیست !!
کفتر بفکر فرو ميره و برای دلجویی و خوشحال کردن شاعر به او میگه اجازه بده برم به یارت بگم برگرده ؟؟
شاعر به او میگه نه! برو به وای فای بگو برگرده که حضور او از یار و نان شب هم واجب تره!!
بعد ادامه میده :کفتر جان ، وصل به وای فای یعنی دسترسی به دانش ، و میدانی دانش نه تنها چراغ راه زندگیه، بلکه کلید گشودن قفلهای ناآگاهی و سرمنشأ حقیقی پیشرفته.
کفتر متوجه شدکه دل شاعر علاوه بر اینکه برای یارش تنگ شده اما دغدغه و دلتنگی او بخاطر بسته شدن راه دانش و آگاهی است.
این بود که خیلی ناراحت شد و دلش از زمین و زمان گرفت و بیشتر از این نتوانست ناراحتی شاعر را تحمل کنه.
لذا بال گشود و در امتداد پرتوهای خورشید اوج گرفت؛ هرچه بالاتر رفت، بندهای زمین از یادش رفت. تا جایی که هیچ مرزی پیش روی خود ندید، بعد خودش را با دلِ آزاد در آسمان آبی رها کرد...
