اگر ایران هاستش کرده بودم، امروز برای همه در دسترس بود. هنوز شاید برخی دوستان بابتش پول میدادند و مجبور نبودم تعطیلش کنم. شاید هنوز میتوانستم بادی در غبغب بیندازم و اتصال این ۱۵ روز را برای سرمایهگذار فاکتور کنم.
اما سوال اصلی اینجاست که با وجدان خود باید چه میکردم؟ ما سالهاست که به چپ و اقتصادش فحش میدهیم که چرا جای رقابت ندارد و همه چیز منحصر به موجودیتهای خاص است، حالا چرا خودمان پایمان را بگذاریم جای پای همان چپی که فحشش میدهیم؟
صد سال دیگر هم آن چه من روی لپتاپ خود توسعه دادهام نمیشود آنچه OpenAI به شما میدهد، اما معتقدم بازار آزاد برای همان محصول توسعهدادهشده روی لپتاپ هم میتواند مشتری بیاورد. هرکسی مشتری خود را خواهد داشت و همه هم راضی.
خلاصه که هربار بیشتر محدود میشویم، بیشتر راضی هستم از این که چیزی را داخل ایران میزبانی نمیکنم!