امام زاده نشینی من

امامزاده نشینی
از ابتدای نوجوانی شاید از ۱۳ تا ۱۴ سالگی امامزاده جایی بود که ازنشستن در آن سیر نمی شدم حس آرامش دوری از هیاهوخاصیت امامزاده نشینی بود. امامزاده جایی است برای من که غمها را جلوی درش جا می گذارم ومی روم نمازی ودعایی وعرض حالی می کنم وآرامش می یابم آری درست است که انسان نیاز به تفریح وتفنن در کنار کوه وصحرا ودریا دارد ولی نیازبه معنا یابی زندگی هم دارد  درکنار ابدان کسانی ازعطر معنویت سرشارند که اگر انسانهای خوبی نبودند خدا بدانها نظر نداشت تامردمان دست توسل به سویشان دراز کنند آری گویند که امامزادگان ایران دست ساخته اند ولی هر کجا کنارشان بودم آرامش یافتم و دستانم خالی برنگشت آری چه زمانی که در تهران بودم به امزادگان سر می زدم چه الان که در روستایی نزدیک سبزوارم مشتاقانه در کنارشان احساس آرامش را تجربه می کنم در تهران کنار امامزادگان حسن در منطقه ۱۷ و امامزاده عبدالله در خیابان  ۳۰متری جی  وچه درسبزوار کنار امامزادگان یحیی وشعیب علیهم السلام هم آرامش پیدا کرده ام وهم حاجت روا برگشته ام .
و می گویم به قول شاعر سیر نمی شوم زتو ای مه جان فضای من.

آرامگاه امام زاده شعیب (ع) شهر سبزوار یکی از زیارتگاه های معنوی و زیبای دیار سربداران است که همه ساله مورد بازدید و زیارت شمار زیادی از مسافران و گردشگران غرب خراسان قرار می گیرد.

به احتمال قوی وی شعیب بن موسی بن یحیی بن أحمد بن موسی الثانی بن عبدالله بن موسی الجون بن عبدالله المحض بن الحسن المثنی بن الامام الحسن (علیه السلام) باشد که با نُه واسطه به امام حسن مجتبی (علیه السلام) سلسله نسب می رساند. تاریخ وفات و محل دفن او در منابع موجود ذکر نشده؛ اما احتمال دارد که وی در ثلث آخر قرن چهارم وفات کرده باشد. (مناهل الضرب: 240)

آستان امامزاده شعیب (علیه السلام) در شهرستان سبزوار، بخش مرکزی، ناحیه جنوب شهر سبزوار، ضلع جنوبی خیابان رضوی واقع شده است و دارای بنای باشکوهی است که محوطه آن نسبت به خیابان مرتفع تر است. پیش‌تر، در این محل که بیرون حصار و باروى شهر واقع بوده، گورستان عمومى سبزوار قرار داشته است. بناى امامزاده داراى چهار ایوان کاشى‌کارى در

چهار طرف است. ضریح امامزاده در وسط حرم قرار دارد و از نقره با ستون های مطلا ساخته شده است. بر بالای بقعه نیز گنبدی زیبا و باشکوه کاشیکاری شده با کتیبه قرآنی ساخته اند. علاوه بر این دارای دو مناره است که تا ارتفاع 5 متری به صورت مربع است و بعد از آن به شکل هشت ضلعی و در آخر به استوانه ای تبدیل شده است اصل بنای بقعه امامزاده احتمالاً از دوره صفوی است.

سردرِ جنوبى حرم‌ امام‌زاده با کاشى، نره‌کارى شده است و در بالاى سردر با خط نستعلیق، عباراتى نوشته شده است. کف حرم، سیمانى و به سبک سنگ‌ نما ساخته شده است. بلندى حرم در حدود ده متر است و چهار نورگیر روشنایى آن را تأمین مى‌کنند. بخش وسیعى از دیوارهٔ حرم و ایوان، آیینه‌‌کارى شده است. ضریح امامزاده در وسط حرم قرار دارد و از نقره با ستون‌هاى مطلا ساخته شده است. بر بالاى حرم نیز گنبدى کاشى‌کارى شده با کتیبهٔ قرآنى ساخته‌‌اند. علاوه بر این، بناى امامزاده داراى دو مناره است که تا ارتفاع ۵ مترى به صورت مربع است و بعد از آن، به شکل هشت ضلعى و در آخر، به استوانه‌اى تبدیل شده است.

مأذنه در انتهاى قسمت استوانه‌اى شکل مناره قرار دارد. اصل بناى امامزاده احتمالاً از دورهٔ‌ صفوى بر جاى مانده است و در قرن اخیر بازسازى و تزئین و تعمیر شده است.

منبع:  پایگاه جامع امامزادگان و بقاع متبرکه ایران اسلامی

بقعه امامزاده سيداحمد(ع) روستای «بيدخور» خراسان رضوی

آستان مقدس امامزاده سید احمد(علیه السلام) در روستای بیدخور از توابع شهرستان جوین در ۲۹۰کیلومتری مشهد مقدس، مرکز استان خراسان رضوی واقع شده است. شجره نامه این امامزاده منتسب به امام موسی بن جعفر(ع) هفتمین پیشوای شیعیان جهان می باشد که در طول سال بویژه در مناسبت های مختلف مذهبی پذیرای زوار پرشماری از مجاورین و اقصی نقاط کشور است. مساحت این بنای مذهبی در حدود ۱۰هزارمتر مربع است که ۳۰۰ متر مربع آن شامل بقعه اصلی حرم وتربتخانه است.