تابلو روستا در جاده ای که به شهرستان جغتای خراسان رضوی می رسد
آغاز نوشتار
هر چند از این روستایی که در آن زندگی میکنم .اصلا خوشم نمیآید و من اهل تعارف نیستم،
ولی حقیقتش به حرمت نان و نمکی که در این روستا با اهالی خوردهام، جا دارد حالا که مطالبی مینویسم، از محل سکونت هم ـ که حقی به گردن انسان دارد ـ چند کلامی بنویسم.
حقیقتش به قدری احساس ناامیدی میکنم که زندگی در هیچ جای این جهان برای من تفاوتی ندارد.
اما به حکم وظیفه، آنچه باید انجام بدهم، انجام میدهم.
روستای دلکآباد از بخش پیراکوه شهرستان جوین است. در گذشته، جوین از بخشهای تابع شهرستان سبزوار به شمار میرفت، اما در تقسیمبندیهای جدید، جوین به شهرستان ارتقا یافته است. مرکز این شهرستان، شهر نقاب بوده و در غرب استان خراسان رضوی قرار دارد.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، روستای دلکآباد حدود ۱۱۲ نفر جمعیت داشته است. با توجه به مرگومیر، ازدواجها و مهاجرتهای انجامشده، بهویژه مهاجرت جوانان، اکنون جمعیت روستا کمتر از ۱۰۰ نفر برآورد میشود. تعداد خانوارهای ساکن نیز بین ۳۰ تا ۴۰ خانوار است.
منابع آبی
روستا دارای سه رشته قنات است:
1. قنات نوروزآباد که از کوه سرچشمه میگیرد و به دلیل گردهمایی مردم در روز سیزدهبهدر در کنار آن، چنین نامیده شده است.
استخر قنات نوروز آباد
خروجی اولیه قنات
2. قنات وسط روستا که از بهخورد رفتن قنات نوروزآباد قنات بالا دستی تغذیه میشود و از میان روستا عبور میکند.
استخر قنات وسط روستا درسالهای پربارش
استخر روستا امسال
درخت چنار کنار استخر قنات وسط در سالهای گذشته
قنات سوم به نام علی آباد که در پایین دست جاده به شهرستان جغتای قرار دارد و آن هم از بهخورد رفتن آب قنات اصلی بهره میبرد.
روستا در سالهای قبل
اینم عکس هوایی قنات سوم با نام علی اباد
بند خاکی روستا
بندخاکی روستا
علاوه بر این، روستا دارای دو حلقه چاه عمیق است که یکی در سال ۱۳۵۳ و دیگری در سال ۱۳۶۴ حفر شدهاند و حدود ۸ کیلومتر با روستا فاصله دارند. در بالادست روستا نیز یک بند خاکی وجود دارد که در صورت پر شدن، قناتها از آن تغذیه میشوند.که حقیقتش چون مالکیت در آن چاه ها ندارم ووسیله نقلیه لازم نبود یک دوتا عکس هوایی میذارم
محل موتور خانه چاه عمیق
کشاورزی و باغداری
در اراضی روستا تعدادی درخت گردو و درختان میوه در سالهای گذشته غرس شده است که بسیاری از آنها به دلیل خشکسالیهای اخیر آسیب دیده و خشک شدهاند.
در گذشته، زمینهایی به کشت یونجه اختصاص داده میشد، اما خشکسالی و خشک شدن قناتها باعث نابودی آنها شده است.
باغهای انگور در روستا وجود دارد.
کشت گندم و جو به دلیل نبود آب تقریباً متوقف شده است.
مقدار کمی زمین به کشت زعفران اختصاص یافته است.
در زمینهای وابسته به چاههای عمیق، محصولاتی چون گندم و جو کشت میشوند و کشت دوم شامل چغندر، ذرت، هندوانه تخمه ژاپنی و یونجه است.
اکثر آبیاریها به روش غرقآبی انجام میشود و روشهای نوین آبیاری کمتر مورد استفاده قرار میگیرند. مالکیت زمینها بیشتر به صورت خردهمالکی است.
دامداری و معیشت
بیشتر مردم روستا از طریق دامداری و پرورش گوسفند امرارمعاش میکنند. پرورش گاو هم در مقیاس کم وجود دارد. برخی از اهالی نیز مالک کل هستند یا با داشتن ماشینهای سنگین مانند تریلی و تانکر حمل سوخت، وضعیت اقتصادی بهتری دارند.
امکانات رفاهی و اجتماعی
روستا دارای آب، برق، گاز، تلفن و اینترنت مخابراتی است.
یک مسجد و یک حسینیه در روستا وجود دارد. روحانی مقیم ندارد و یکی از اهالی نماز جماعت را برگزار میکند. حسینیه نیز در ایام محرم مورد استفاده قرار میگیرد.
عزاداری ایام محرم
مدرسه ابتدایی روستا که توسط بنیاد قلمچی بازسازی شده بود، به دلیل نرسیدن به حدنصاب دانشآموزان تعطیل شده و کودکان روستا برای تحصیل به روستاهای دیگر میروند.
مدرسه ابتدایی روستا که توسط بنیاد قلم چی بازسازی ولی دیگر تعطیل شد
روستا دارای غسالخانه است.ولی هیج وقت استفاده نمی شود
خانه بهداشت ندارد و پزشک بهصورت سیار، تقریباً ماهی یک بار از مرکز بهداشت منطقه به روستا مراجعه میکند.
پایان نوشتار
حقیقتا دیگر در این روستا نه از بوی نان محلی تازه خبری هست نه ازصفا وصمیمیت گذشته ولی چه باید کرد که باید به آن گفت روستا .روستای دلک اباد نانوایی ندارد واز روستاهای اطراف برای اهالی روستا نان می آورند.
نمای روستا ازبالای تپه های کنار روستا
---
