------------
تقویم را که نگاه میکردم دیدم امروز در تقویم به عنوان روز نان و گندم نامگذاری شده است. این آخرین متن فروردین ۱۴۰۵ را مناسب دیدم به این نامگذاری اختصاص دهم. نان حتما از قدیمیترین غذاهای تاریخ بشر شناخته میشود. از ماقبل تاریخ تا امروز، در قرن ۲۱ نان به شکلهای گوناگون پخت شده و اگر سفره هیچ نداشت، نانی که از گندم و یا جو بهدست میآمد شکمهای آدمیان را سیر میکرد.
حتی در قرن ۲۱ هم اصلا از اهمیت نان و گندم کاسته نشده و حتی گندم یکی از محصولات استراتژیک در میان محصولات بخش کشاورزی محسوب میشود که کشورها اول و آخر محتاج آن هستند. هرچند در عصر حاضر تنوع غذایی بیشمار است، ولی از قشر ثروتمند که بگذریم اقشار دیگر جامعه به آن به عنوان کالای ضروری در سفرههای غذای خود مینگرند. در واقع خیلی از چیزها با پیشرفت علم در دنیا هم قابل حذف نیستند؛ نان از این موردهاست.
نان در محاورات استعاری روزانه هم خودش جایگاهی دارد. مثل اینکه برای تلاش برای روزی و امرار معاش، کلمهی دویدن برای یک لقمه نان استفاده میشود، یا برای تلاش برای نرسیدن خیر و روزی به فردی توسط فرد دیگر از کلمهی نان آجر کردن استفاده میشود، و برای وفور نعمت و اقبال و شانس در مورد پیدا کردن قفل درهای ثروت از کلمه نان در روغن به کار میرود. این نشان میدهد نان چقدر در زندگی مردم مؤثر است که برکت و روزی را به آن تشبیه میکنند.
در ادبیات دینی اسلامی هم جملاتی برای دانستن و قدر نان هست: که نان را گرامی بدارید که برای رسیدن آن به انسان فرشتگان خدا در زمین و آسمان در کارند، و یا نان را گرامی بدارید به خاطر اینکه اگر نان نبود امکان عبادت و تلاش در مسیر ترقی در دین و معنویات نبود. یا مکروه بودن انتظار غذا بعد از آمدن نان به سفره نیز در احکام دینی آمده است.
و در ادبیات فارسی هم نان، چه به عنوان سمبل برکت یا خودش به عنوان موضوعیتی مهم در زندگی و تغذیه، یاد شده است. یکی از معروفترین اشعار که همه آن را تقریباً حفظ هستند و در واقع تشویق آدمها برای بررسی مراحل تولید نان در راه رسیدن به توحید و شناخت قدرت خداوند میباشد این است:
ابرو باد و مه خورشید و فلک در کارند / تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری.
خلاصه اینکه نان را بهانه متن آخر ماه کردم که سمبل برکت و روزی است تا برکت به زندگی ما وارد شود.
دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ هجری خورشیدی
