افیسم مشکل دار شده و خیلی وقته از نوشتن فاصله گرفتم.مدتی هست که نمیتونم توی ورد بنویسم و بنویسم.
امروز داشتم فکر میکردم ؛ انگار خیلی وقته که اون آرامش و انسجام درونی رو ندارم. که ناخودآگاه رسیدم به اینکه خیلی وقته لپ تاپ رو باز نکردم و ننوشتم.
فهمیدم که نوشتن ، جدا از اینکه یه خلایی ایجاد میکنه تا تمرکز کنم و در نتیجه اون منتقد درونی و ایرادگیر ساکت میشه ، باعث میشد که با بالغ عادلم همکلام بشم و ازش همدلی و مشاوره بگیرم.
پی نوشت : فکر میکنم من با یه منتقد درون سر سخت طرف هستم. منتقدی که به شدت ریزبین و اهل مقایسه هست. در هر تصمیمی اول همهی انتخابها رو وسواس گونه برانداز میکنه اما نظرقطعی نمیده. اما بعد از تصمیم هم در نحوه اجزا یه کامنت منفی اضافه میکنه. مثلا؛ چرا اینطوری گفتی؟ چرا اینطوری یا اونطوری نگفتی؟ و ..