بیا بنویسیم مثل درس مثل مشق
تو کتاب تاریخ فردا
بیا بنویسیم ما هنوز زنده ایم
زیر بار غم ها و دردا
بیا بنویسیم روزگار قاتل امیده
ولی ما میدونیم شب تار آخرش سپیده
جنگ و قهر و تحریم و ستم
این جهان پلشته
کی میدونه غیر خودمون
چی به ما گذشته
هیشکی توی تاریخ قد ما
خون دل نخورده
واسه ی یه ذره زندگی
این همه نمرده
ته همه ی این غما
باز ما سربلندیم
یه روزی میاد که باهم
دوباره بخندیم
