در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد

حالتی رفت که محراب به فریاد آمد!

این چه نمازیسیت؟!

خب مسلما است که قبول نمی‌شود...

قد قامت می‌کنی که چه؟! که در نمازم هزار جور فکر مختلف به ذهنت خطور کند؟!

شنیده‌ام که اگر دو رکعت نماز آدمی در طول عمر قبول شود، آدمی به بهشت می‌رود...

ای وای بر من و این «کله ملاق‌ها»!

ذهنم درگیر است...

اما شیرین است... ملتهب هستم...