حرف های تکراری!
اصلا این دست پست های شبانه نوشتن چه دردی را دوا میکند؟!
خب مگر مجبوری؟! اصلا بقول چرچیل: وقتی حرفی برای گفتن نداری، سکوت کن!
اما واقعیت این است که اگر نوشتههایم بیشتر جنس خستگی و روزمرگی میدهند، اگر کلماتم تیز و برنده نیستند، اگر ایدهای، فکری عمیق از لابهلای جملاتم بیرون نمی آیند، اگر و اگر و اگر...
بیشتر به این خاطر است که مغز و ذهن و زبانم خسته است...
اصلا بقول مولانا:
سینه خواهم شرحه شرحه از فراق
تا بگویم شرح درد اشتیاق
آیا کسی گوشی برای شنیدن دارد؟!
