۱. تغییر فلسفی: از «صرفهجویی» به «مدیریت انرژی»
عنوان مبحث از «صرفهجویی در مصرف انرژی» به «مدیریت انرژی در ساختمان» تغییر یافته است. این یعنی تمرکز مقررات دیگر فقط بر طراحی ساختمانهای جدید نیست، بلکه فرآیند ساخت و حتی بهرهبرداری را نیز شامل میشود. جالب است بدانید در ویرایش جدید، فصلی مجزا به بهینهسازی ساختمانهای موجود اختصاص یافته است.
۲. سادهسازی روشهای طراحی
تعداد روشهای طراحی از ۴ روش در ویرایش قبلی به ۲ روش کاهش یافته است:
- روش تجویزی (Prescriptive)
- روش شبیهسازی بازدهی انرژی (Performance-based)
۳. انتقال مباحث تخصصی به مباحث ۱۳ و ۱۴
در یک اقدام هوشمندانه برای جلوگیری از همپوشانی، بخشهای محاسباتی مربوط به تاسیسات برقی و مکانیکی از مبحث ۱۹ کاسته شده و مرجعیت نهایی این محاسبات به مبحث سیزدهم و مبحث چهاردهم واگذار شده است.
۴. الزام قانونی استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر
یکی از مترقیترین بخشهای ویرایش ۱۴۰۴، فصل پنجم است. در این فصل، ساختمانها بر اساس نوع انشعاب ملزم به تأمین بخشی از انرژی خود از منابع تجدیدپذیر شدهاند. نکته مهم اینجاست که این سهم (درصد تامین انرژی) به صورت سالانه افزایش مییابد تا ساختمانها به سمت پایداری حرکت کنند.
۵. ورود مفهوم «ارزیابی چرخه عمر» (LCA)
برای اولین بار، پیوست ۴ این مبحث به ارزیابی چرخه عمر در ساختمان اختصاص یافته است. این بخش به بررسی میزان دیاکسید کربن تولیدی از مرحله تولید مصالح تا تخریب ساختمان میپردازد که نشاندهنده همگامی ایران با استانداردهای سبز جهانی است.
۶. سختگیری در نظامات اداری و بازرسی
فصل چهارم به طور کامل به فرآیندهای بازرسی در مراحل مختلف ساخت و بهرهبرداری میپردازد. این یعنی نظارت بر اجرای مبحث ۱۹ از حالت فرمالیته خارج شده و دارای ساختار بازرسی دقیقتری شده است.
۷. تغییر در برچسبگذاری ردههای انرژی
برای تطابق کامل با استانداردهای ملی ایران، نامگذاری ردههای انرژی تغییر کرده است:
- رده D (جایگزین EC)
- رده C (جایگزین +EC)
- رده B (جایگزین ++EC)
- رده A (جایگزین ECnZ یا ساختمان با انرژی نزدیک به صفر)
تحلیل نهایی و آمادگی برای آزمون
تغییرات مبحث ۱۹ نشاندهنده سختگیرانهتر شدن نظارتها در حوزه انرژی است. مهندسانی که قصد شرکت در آزمونهای نظام مهندسی سال ۱۴۰۵ را دارند، باید با دقت بالایی این ویرایش را مطالعه کنند چرا که پتانسیل بالایی برای طرح سوالات مفهومی جدید دارد.
